فهرست کتاب


در سایه سار رمضان (پژوهشی در کلام و پیام مقام معظم رهبری حضرت آیة الله العظمی خامنه ای)

مرکز غدیر‏‏‏

گناه نمى گذارد كه ما حال دعا و توجه پیدا كنیم

گناه نمى گذارد كه انسان ، حتى خود را به لبه ى دریاى عظیم مغفرت الهى برساند و از آن اسـتـفـاده كـند. گناه نمى گذارد كه ما حال دعا و توجه پیدا كنیم . گناه نمى گذارد كـه مـا بـه فـكـر بـازنـگـرى و بـازسـازى خـودمان بیفتیم . كوشش كنیم از گناه فاصله بگیریم . این ، شرط اولِ قضیه است .
البته گناهان مختلفند؛ گناهانِ گوناگون فردى و اجتماعى ، گناهانى كه به وسیله ى دسـت یـا چـشـم یا زبان و از طرق گوناگون حاصل مى شود. براى افراد مسلمان ، شاید گـنـاهـان ، مـخـفى نباشد و مى دانند كه چه چیزى گناه است . آن كسى كه دعا هم مى خواند، مستحبات را هم انجام مى دهد، وظایف شرعى اش را هم انجام مى دهد، اما در كنار آنها، از گناه هم اجتناب ندارد، مثل آن كسى است كه در حال سرماخوردگى و تب ، هم داروهایى را كه ضد سـرمـاخـوردگى است و شفابخش است ، مى خورد و هم از غذاهایى كه براى سرماخوردگى مـضـر اسـت ، استفاده مى كند. معلوم است كه آن داروها، اثر نخواهد كرد. معلوم است كه اگر آدم بیمار، آن غذایى كه براى او مضر است ، آن عملى كه براى او زیان آور است ، به آنها ارتكاب كند، براى او، دارو اثرى نخواهد كرد.(13)

ترك گناه ، زمینه ى استفاده از رحمت و مغفرت و افاضاتِ معنوى الهى

باید زمینه ى استفاده از رحمت و مغفرت و افاضاتِ معنوى الهى را آماده كرد و آن ، با ترك گـنـاه اسـت . لذا شـما در دعاى كمیل مى بینید كه امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة والسّلام ) مى فرماید:
((اَللهـُمَّ اغـْفـِرْ لِىَ اَلْذُّنـُوبَ الَّتـىِ تـَحـْبـِسُ الدُّعـاء (14»؛ یـعنى خدایا! آن گناهانى كه دعاى مرا حبس خواهد كرد، آنها را بیامرز. گناهان ، مانع از اجابت دعا مى شود. در هـمـیـن شـبـهـا و سـحرها، در دعاى شریف ابوحمزه مى خوانید: ((فَرِّقْ بَیْنِی وَ بَیْنَ ذَنْبِیَ الْمَانِعِ لِی مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ (15»؛ خدایا! میان من و گناهم فاصله بینداز؛ آن گـنـاهى كه مانع از انجام وظایفم مى شود و باعث مى گردد كه نتوانم خودم را به تو نزدیك كنم . اصل قضیه ، مساءله ى ترك گناه است .(16)

در نظام اسلامى ، فضا گناه آلود نیست

مهمترین حُسنِ یك نظام و حكومت اسلامى در این است كه فضا را، فضاى گناه آلود نمى كند. در نـظـامـهـاى طـاغوتى ، فضا گناه آلود است . اگر انسان هم بخواهد گناه نكند، گویى بـراى او مـیسور نیست و همه چیز، انسان را به طرف گناه سوق مى دهد. در نظام اسلامى ، این طور نیست . در نظام اسلامى ، فضا گناه آلود نیست . گناهكار هست ، در سطوح مختلف و در مـشـاغـل مـتـعدد هم هست ، با اختیارات گوناگون هم هست ـ نه این كه نیست ـ اما گناه ، ممكن است فقط جاذبه ى شخصى داشته باشد؛ یعنى هوى و هوس انسان ، او را به طرف گناه بـكـشـانـد. ایـن نـظـام ، غـیـر از نـظـام طـاغوتى و شیطانى است كه گناه ، معیار پیشرفت اجـتـمـاعـى هـم هـسـت ! در نـظـام اسـلامـى ، گـنـاه نه فقط معیار پیشرفت نیست ، بلكه ضد پیشرفت و ضد ارزش و معیار تنزل است .(17)