فهرست کتاب


شرح زیارت جامعه کبیره (ترجمه الشموس الطالعه)

علامه سید حسین همدانی درود آبادی‏ محمد حسین نائیجی‏

و أوجب لی المغفرة والخیر و الرحمة والبرکة والفوز والنور و الایمان

حقیقت وجوب عبارت از رسیدن شی ء به مکانی است که پایان نمی پذیرد و تمام نمی شود. و معنای مغفرت را در واغفر ذنوبی بشفاعتکم معلوم شد که به معنای این است که خداوند تنزلات عبد به عالم وجود را بر عهده و ذمه خود حساب می کند. گویا عبد آنها را به عنوان آلی و حرفی و نه به عنوان استقلالی اسمی آورده است. و مراد از رحمت، رحمت نوشته شده برای مومنین است که در آیه شریفه عذابی أصیب به من أشاء و رحمتی وسعت کل شی ء فسأ کتبها للذین یتقون و یؤتون الزکاة والذین هم بأیاتنا یؤمنون(1693) یعنی: عذاب خود را به کسانی که بخواهم می فرستم و رحمت من همه اشیاء را در بر گرفته و به زودی آن را بر کسانی که تقوی پیشه کرده و زکات می دهند و کسانی که به آیات ما ایمان می آورند می نویسم.
و مراد از خیر فروع آن رحمت از بهشت و مراتب آن و نعمت ها و اصناف و غلامان و خیرات حسان و حواریان و قصرها و لباسهای زیبا و بالش ها و دیگر وعده هایی که خداوند به مومنین داده از قبیل طعام ها و شراب ها و میوه ها و تخت ها و غیره می باشد.
و مراد از برکت ریشه همه این خیرات است، و این از اسماء الهی است که از ارباب انواع این نعمت هاست.
و مراد از فوز همان است که در آیه بدان اشاره شده است که: وعد الله المومنین والمومنات جنات تجری من تحتها الأنهار فیها و مساکن طیبة فی جنات عدن و رضوان من الله أکبر ذلک هو الفوز العظیم(1694) یعنی: مرتبه ای از رضوان خدا فوز است. و مراد از نور مرتبه اسم الله است که نور آسمان ها و زمین بوده و مظهر آن در هر مومن موجود است. چنان که در روایت یاد شده در فقره و مصابیح الدجی آمده است.
و مراد از ایمان وارد کردن بنده به عالم امن است، عالم امن عالم فنا فی الله و بقاء بالله است که در روایت کمیل(1695) از مولی امیرالمومنین (علیه السلام) در بیان نفوس آمده است.
از جمله آن این بود: از آن نفوس، نفس کلیه است، این نفس دارای پنج قوه است، 1. بقاء در فنا 2. نعیم در شقاء و دشواری 3. عزت در عین ذلت 4. فقره در عین غنا 5. شکیبایی در عین بلا
این نفس دو خاصیت دارد: 1. رضایت 2. تسلیم. مبدأ این نفس از خداست و به سوی او باز می گردد. و خدای - تعالی - فرمود: و نفخت فیه من روحی(1696) و فرمود: یا أیتها النفس المطمئنة ارجعی الی ربک راضیة مرضیة(1697)
و فرمود:

و حسن الاجابة

فرمود:

کما أوجبت لأولیائک العارفین بحقهم

یعنی برای من چنین مراتبی را مهیا نما و آن را همیشگی و دائمی کن. چنان که برای اولیاء خویش که حقوق محمد و آل محمد (علیهم السلام) را شناساندی، و لذا ایشان جان ها و اموال و همه دارایی های خود را فدا کردند. آن اولیاء عبارتند از امیرالمومنین و فرزندانش (علیهم السلام).
فرمود: