فهرست کتاب


شرح زیارت جامعه کبیره (ترجمه الشموس الطالعه)

علامه سید حسین همدانی درود آبادی‏ محمد حسین نائیجی‏

در رزق حلال

فرمود:
و رزق واسع حلال طیب
مراد از رزق حلال این است که روزی از راه خود به دست آید و راه درست تحصیل روزی آن است که مطابق شریعت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و آل طاهرین او باشد و طیب آن است که امام برای شیعیان خود حلال کرده باشد. و اما بر غیر شیعه همه دنیا حرام است، چه این که همه آنها از آن امام (علیه السلام) است و برای کسی که از آنها حلال نفرموده، بنابراین آن اموال غصب شده و در دست ایشان است.
چنان که در کافی(1692) به اسنادش از عمرو بن یزید روایت شده است که فرمود: من مسمع را در مدینه دیدم. در آن سال مالی را برای امام صادق (علیه السلام) آورده بود. حضرت آن اموال را برگردانید، از او پرسیدم چرا امام صادق (علیه السلام) آن را برگردانیده است؟ گفت: من به آن حضرت عرضه داشتم این اموال را از بابت اداره غواصی در بحرین به دست آوردم، چهارصد هزار درهم عایدی من بود، هشتاد هزار درهم را برای تو آوردم و دوست نداشتم که حقوق شما در نزد من باشد در حالی که خمس حق شماست که خداوند آن را در اموال ما قرار داده است.
امام پاسخ داد: آیا از زمین و آنچه خداوند از زمین بیرون می آورد فقط خمس آن از مال ماست؟ ای ابا سیار همه زمین از آن ماست، هر چه از زمین بیرون آورده شده از ماست.
به آن حضرت عرض کردم: بنابراین همه آن اموال را به خدمت شما می آورم.
پاسخ داد: ای ابا سیار همه آنها را بر تو پاک و پاکیزه و حلال کردیم، این اموال را به آنها ضمیمه کن و همه اموالی که از زمین است و در دست شیعیان ماست بر ایشان حلال است، تا قائم ما ظهور کند، آن حضرت مالیات آنها را می گیرد و زمین را در دست ایشان وا می گذارد، ولی اموالی که در دست غیر شیعه باشد، کسب آنها از زمین حرام است، تا قائم ما قیام کند و زمین را از دست ایشان بیرون آورد و ایشان را خوار و کوچک بیرون کند.
عمرو بن یزید گفت: ابو سیار به من گفت: من هیچیک از زمین داران و والیان را حلال خوار نمی دانم مگر خودم، و مگر کسانی که ائمه (علیهم السلام) برای ایشان حلال کرده اند.
فرمود:

اللهم لا تجعله آخر العهد من زیارتهم و ذکرهم

در این جمله خواهان بازگشت برای تشرف به زیارت ایشان شده است. و ذکرهم عبارت از غفلت از عالم جسم و دیگر عوالم است تا به سر ایشان در عالمش که همان نور الله مکنون در خودش می باشد برسد، چه این که ذکر هر چیزی عبارت از احضار مذکور (و یاد شده) است و این در اینجا با آنچه بیان کردیم حاصل می شود. چه این که صورت و عکس امام برای کسی که او را مشاهده نکرده و شمائل او را نفهمیده نمی تواند در خیال او حاضر شود، علاوه این که یاد شمائل و عکس یاد خود او نیست.
فرمود:

والصلاة علیهم

معنی صلوة بر ایشان در فقره بعدی خواهد آمد.
فرمود: