فهرست کتاب


شرح زیارت جامعه کبیره (ترجمه الشموس الطالعه)

علامه سید حسین همدانی درود آبادی‏ محمد حسین نائیجی‏

و أنقذنا و من شفا جرف الهلکات و من النار

اشاره به آیه شریفه أفمن أسس بنیانه علی تقوی من الله و رضوان خیر أم من أسس بنیانه علی شفا جرف هار فانهار به فی نار جهنم و الله لا یهدی القوم الظالمین(1564) یعنی: آیا کسی که ساختار و بنیان خویش را بر تقوا و رضوان خدا گذاشته بهتر است و یا کسی که بنیان و ساختار خود را بر لبه پرتگاه نهاده تا در آتش جهنم افتد، و خداوند گروه ستمگران را هدایت نمی کند.
و در و اعلام التقی و ذوی النهی بیان شد که حقیقت تقوی اسم الله است که سر آل محمد (علیهم السلام) است و در و بکم یسلک الی الرضوان بیان شد که حقیقت رضوان نیز اسم خداست. و شفا مقصور و شین آن مفتوح است و به معنای طرف و جانب و لبه است و حرف به ضمه اول و دوم، چیزی را که سیلاب ها می آورد، اگر به واسطه خالی شدن پایین، بالا فرو ریزد و خورده شود.
هار قلب شده هایر مثل شاکی السلاح و شائک است. و مراد از آن چیزی است که مشرف بر انهدام و سقوط می باشد. و این مثل برای باطل بدون ریشه زده شده که از سر دشمنان آل محمد (علیهم السلام) است.

در ویژگی های شیعیان از جهت تکوینی

در اعلام الدین(1565) از دیلمی از کتاب حسین بن سعید از امام صادق (علیه السلام) از پدرانش از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت شده که گفت: آن حضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) به امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: شیعیان و دوستان خویش را به ده خصلت بشارت بده:
1. پاکی مولد
2. ایمان نیکو
3. خداوند ایشان را دوست دارد
4. وسعت در قبر
5. نوری که در جلوی روی ایشان است
6. فقر را از روی ایشان گرفته و دل های ایشان را بی نیاز می سازد
7. لعنت خدایی بر دشمنان ایشان
8. از برص و جذام ایمنند.
9. گناهان و بدی ها از ایشان ریخته می شود
10. ایشان در بهشت با منند و من با ایشان هستم، پس خوشا به حال ایشان و خوشا به عاقبت خوب آنها.
فرمود:

بأبی أنتم و أمی و نفسی بموالاتکم علمنا الله معالم دیننا و أصلح ما کان فسد من دنیانا

اشاره به آیه شریفه فمن یرد الله أن یهدیه یشرح صدره للاسلام(1566)
در توحید(1567) و عیاشی(1568) از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که اگر خدای - تعالی - خیری را برای بنده ای بخواهد در دلش نقطه ای از نور انداخته و گوش دلش را باز می کند و فرشته ای را بر او موکل می کند که او را محکم نمایند.
و در کافی(1569) از آن حضرت روایت شده که در حدیثی فرمود: بدانید که هنگامی که خداوند خیری را برای بنده ای بخواهد، دلش را برای اسلام باز و منشرح می سازد، هنگامی که چنین کرد زبانش به حق گویا شده و دلش بر آن گره می خورد و بدان عمل می کند، هنگامی که خداوند این امور را برای وی فراهم کند، اسلامش کامل می شود. و اگر بر همین حال بمیرد در نزد خداوند از مسلمانان حقیقی خواهد بود، و حدیث را به طور کامل در و وفقنی لطاعتکم آوردیم.
موالات مصدر والیت بین الامرین است، یعنی وقتی دو چیز پی در پی هم باشند به آن موالات گویند. پس معنا چنین می شود: چون که ما موالات شما را اختیار کردیم و طاعت عبودیت شما را بر گردن گرفتیم و اعتقاد داریم که ولایت شما شرط در ولایت خدا و رسولش می باشد لذا خداوند احکام و معارف دین ما را به ما آموخت و دلهای ما را به نور ولایت شما روشن نمود و گوش دلهای ما را باز نمود و ما را وعاء و ظرف حقایقی نموده که از شما شنیده ایم، به همین خاطر دلهای ما به شما تمایل دارد و نسبت به شما نرم است و لذا در حقانی بودن مطالب واصله از ناحیه شما در دین و دنیا شک نمی کند، پس اموال و اولاد و نفوس ما به واسطه اوامر و نواهی و احکامی که شما تشریع کرده اید پاک می شود و لذا اموال و اولاد و نفوس ما پاکیزه و خوش می شود.
معالم جمع معلم مثل مقعد است و به معنای چیزی است که باید از آن پرسید و از آن آگاه شد و این چیز مورد پرستش همان نوری است که دل را منشرح می کند و این نور با همه مراتب از عالم ملکات و افعال مقصود است و در گذشته بیان شد که همه عبادات فرع آن نورند، یعنی در فقره ان الخیر کنتم اوله...