فهرست کتاب


شرح زیارت جامعه کبیره (ترجمه الشموس الطالعه)

علامه سید حسین همدانی درود آبادی‏ محمد حسین نائیجی‏

و صدقتم من رسله من مضی

یعنی هر چه از علم و قدرت و عبودیت و دیگر صفات که خداوند همه و یا برخی از مراتب آن را به انبیاء سابق داده به طوری که امت های ایشان آن صفات و مقامات را بزرگ می شمردند و دیگر این که حاضر نبود و مشاهده نکرده اند آن صفات را از ایشان دور می دانسته و خداوند به شما داده است. و در این عطیه چیزی را به منصه ظهور رسانیده که عقول دور شمرده و اوهام غریب شمرده اند، پس خداوند معجزات انبیاء و عبادات و شجاعت و زنده کردن مرده و نفوذ اراده آنها در مردم گوناگون و زهد و شکیبایی و تحمل رنج در مسیر خدا که در کتابهای سیر پیامبران آمده را به شما داده است، چه این که شما فضیلت هر دو عالم را حائزید، و خداوند از آن هم بر شما فضیلت بیشتری داده است.
فرمود:

فالراغب عنکم مارق

فاء برای نتیجه است، یعنی بعد از این که ثابت شده که شما مختار خدا و برگزیدگان خدا برای خلافت هستید، پس هر کس از شما روی گرداند مارق و خارج از دین و حزب خداست و وارد دین و حزب شیطان می شود و حزب شیطان زیان کارند.
فرمود:

واللازم لکم لاحق

کسانی که در دیانت و احکام و آداب دینی با شما ملازمت دارند، به طوری که شما را در پیش چشم خود قرار داده و الگوی سلوک خود نموده و هر جا شما می روید به دنبال شما دور می زند و هر کجا شما فرود آیید به شما می پیوندد، بنابراین هرگز نمی میرد و پیوسته در نزد خدا زنده است و روزی می خورد.
در کافی(925) از امام باقر (علیه السلام) در قول حق - تعالی -
390
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ 000َ هُمْ وَ اللَّهِ شِیعَتُنَا حِینَ صَارَتْ أَرْوَاحُهُمْ فِی الْجَنَّةِ وَ اسْتَقْبَلُوا الْکَرَامَةَ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلِمُوا وَ اسْتَیْقَنُوا أَنَّهُمْ کَانُوا عَلَی الْحَقِّ وَ عَلَی دِینِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اسْتَبْشَرُوا بِمَنْ لَمْ یَلْحَقْ بِهِمْ مِنْ إِخْوَانِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ
یعنی: به خدا قسم ایشان شیعه ما هستند، چه این که ارواح ایشان در بهشت قرار گرفته و کرامت خدا به استقبال ایشان آمد، عمل کردند و تعیین نمودند که بر حقند و بر دین خدا قرار دارند و لذا به برادرانی که بعد می آیند و به فرزندان خود بشارت می دهند.
و در مجمع البیان از آن حضرت روایت شده است که: آیه شامل همه کسانی که در راهی از راه های خداوند کشته شده اند، خواه در راه جهاد اصغر برای کسب رضایت خدا کشته شده باشند و یا در جهاد اکبر و کشتن نفس و ریاضت کشیدن برای کوبیدن هوای نفس.