فهرست کتاب


شرح زیارت جامعه کبیره (ترجمه الشموس الطالعه)

علامه سید حسین همدانی درود آبادی‏ محمد حسین نائیجی‏

و أعلاما لعباده

اعلام جمع علم کوهی است که راه به آن دانسته می شود و در اضافه عباد به ضمیر ه که به خدا بر می گردد اشاره به این شده که هر کس که خدا را می پرستد چاره ای از توجه به ائمه (علیهم السلام) ندارد، وگرنه به خدا راه نمی برد و راه عبادت او را نمی فهمد.
فرمود:

و منارا فی بلاده

المنار به فتح میم، چیز مرتفعی که بر آن آتش افروزند تا گمشده ها راه یابند.
فرمود:

و أدلاء علی صراطه

بدان که قوام هر چیز به مبدأ آن است، و مبدأ آن چیز خود مظهری از مظاهر جزئیه حقیقت نبوت می باشد و مبدأ آن شی ء رکن آن است، پس به اعتبار این که باب ایمان به خدا می باشد، عَلَم بندگان است و به اعتبار این که گمراه به او راه را پیدا می کند و شخص را به رشد می خواند، منار در بلاد انفس است و به اعتبار این که بعد از شناختن آن شخص را راهنمایی می کند که محدث و خالق و قیمی دارد، لذا دلیل می باشد و آن سر آل محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) می باشد، پس ایشان اعلام بندگان خدا و منار بلادش و دلالت کننده بر صراطش می باشند و این مطلب را به طور مشروح در ارکان البلاد و ابواب الایمان آورده ایم. به آنجا مراجعه کنید.
این مطلب در سر اما در علانیه به علت اینکه هیچکس جز به دعوت و انوار سخنان ایشان و نیز به خاطر حسن سیره شان با خدا هدایت پیدا نکرد، چندان سیره ایشان با خداوند نیکی بود که حتی دشمنان ایشان نیز در آن ایراد نکرده اند.
فرمود: