فهرست کتاب


شرح زیارت جامعه کبیره (ترجمه الشموس الطالعه)

علامه سید حسین همدانی درود آبادی‏ محمد حسین نائیجی‏

و حزبه

حزب به معنای لشکر و همراهان مرد است که بر فکر و نظر او هستند، و قبلا بیان کردیم که ایشان در مقام محبت خدا به درجه ای رسیدند که غیر او را نمی بینند لذا خداوند گوش و چشم ایشان است.
چنان که در اصول کافی(669) به اسنادش به حمادبن بشیر روایت شد که گفت: از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که فرمود: رسول خدا فرمود: خداوند فرمود: من أهان لی ولیا فقد أرصد لمحاربتی و ما تقرب الی عبد بشی ء أحب الی مما افترضت علیه و انه لیتقرب الی بالنافلة حتی أحبه فاذا أحببته کنت سمعه الذی یسمع به و بصره الذی یبصر به و لسانه الذی ینطق به و یده التی یبطش بها ان دعانی أجبته و ان سألنی أعطیته.
یعنی: هر کس ولی مرا خوار کند پرچم جنگ با من را بالا برده، هیچ چیزی را بنده ام محبوب تر از واجب وسیله تقرب قرار نداده، بنده هم نافله ای را برا نزدیکی به من می آورد تا این که من دوستش می دارم، وقتی دوستش بدارم گوش او می شوم که با آن می شنود، و چشمش می گردم که با آن می بیند، و زبانش می شوم که با آن سخن می گوید و دستش می شوم که با آن می گیرد، اگر مرا بخواند او را پاسخ می دهم و اگر از من چیزی بخواهد به او می دهم...
و امامان در گفتار از او پیشی نمی گیرند و به فرمان وی کار می کنند، بنابراین، ایشان مطلقا حزب خدا هستند.
فرمود:

و عیبة علمه

عیبة به فتح زنبیل پوستی و غیر آن است، و چیزی که در آن لباس گذارند و اگر بر کسی عیبه اطلاق شود یعنی جایگاه سر.
و فقره و خزان العلم مباحثی گذشت که ما را از بحث در اینجا بی نیاز می کند.
فرمود:

و حجته

مراد از این که ائمه (علیهم السلام) حجج الهی اند قبلا بیان شد، پس مراد در این جا این است که ایشان حجت های بندگان بر خدا هستند، یعنی خدای تعالی از بندگان چیزی بیش از این که حجج او آورده اند نمی خواهد، بنابراین بندگان را جز به آنچه ایشان رساندند مؤاخذه نمی کنند وگرنه بندگان می توانند بگویند: چرا برای ما پیامبری نفرستادی تا قبل از این زمان که ذلیل و خوار شده ایم از وی پیروی نماییم.(670)