ره توشه راهیان نور (ویژه ماه مبارک رمضان)

نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم

الف. معنای رابطه با خود

رابطه با خود یعنی شناخت حقایق نهفته خویشتن و سر و سامان دادن به آنها. اگر آدمی به مجموعه استعداد و دارایی وجودی خود پی ببرد و آنها را با هم پیوند دهد به بسیاری از حقایق خواهد رسید. آدمی با رسیدن به چنین رابطه ای آفرینشگر زیبایی های اخلاقی می شود و به خود واقعی خواهد رسید و تصویری روشن از خود حقیقی اش به دست می آورد. آن گاه این رابطه، زمینه بسیاری از رابطه ها در حیات انسانی را فراهم می سازد. با چنین رابطه ای واقعیات فطری بر طبیعت، حاکمیت پیدا خواهد نمود و به استقامت فکری و سلامت روانی خواهد رسید.

ب. آثار و فواید رابطه با خود

1. آثار فردی:

انسان وقتی رابطه میان روح و بدن را خوب تشخیص داد بی شک با قوانین مربوط به این دو نیز آشنا خواهد گشت. در این صورت در بعد جسمی هیچگاه درصدد نخواهد بود که به جسم خود ضرر رساند و نسبت به آن افراط و تفریط کند، زیرا آن را امانتی ارزشمند می داند که باید در حفظ آن کوشا باشد. و در بعد روحی و خودیابی خواهد رسید و هویت و شخصیت واقعی خود را به دست خواهد آورد و به آن احترام خواهد گذاشت و بر اساس عزّت انسانی و حکمت الهی به زندگی شوق و ذوق خواهد داد و حیات معقول که همان حیات طیبه است را درک خواهد نمود و به واسطه آن به آزادی معنوی که رهایی از قید و بندهای درونی است دست پیدا خواهد نمود و درصدد اصلاح نفس و حالات نفسانی برخواهد آمد. از این طریق است که او مالک هوا و هوس و تمایلات نفسانی اش خواهد گشت و این نوع مالکیت بر نفس است که انسان را از دنیای تخیل پراکنده و از زندان توهم نجات می دهد.