ره توشه راهیان نور (ویژه ماه مبارک رمضان)

نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم

انعکاس گناه در آینه قلب

تاکنون در سایه قرآن و سنت، معارفی پیرامون قلب بیان گردید. اینک با جمع بندی مطالب گذشته، به طور جداگانه بعضی از آثار منفی گناه بر دل و باطن آدمی مختصراً تشریح می گردد.

1. محرومیت از دوستی حق تعالی:

تلخ ترین اثر گناه، محرومیت از دوستی با خدای مهربان است؛ چون کانون هر محبت و دوستی، دل است و شخص گناهکار، دل را در اثر گناه آلوده کرده و دل آلوده، نمی تواند پذیرای محبت حق تعالی باشد؛ زیرا در واقع او ظرفیت دوستی با حق تعالی را از دست داده است.
اگر توبه نکند، خدا هم به او نظر محبت نمی کند و هدایت الهی شامل حالش نمی شود و کسی را که خدا هدایت نکند، چه کسی هدایتش خواهد کرد؟ محبت خدا با محبت غیر خدا جمع نمی شود و انسان هم یک دل بیشتر ندارد. کسی که خواهان دوستی با حق تعالی است باید آن دل را در برابر خدا خالص گرداند و محبت اغیار را بیرون کند. روشن است محبت هایی که با محبت خدا تعارض نداشته باشد، مانعی ایجاد نمی کند؛ بلکه اگر در طول محبت خدا باشد، خود محبت الهی محسوب می گردد.

2. تذبذب (تفرقه دل):

در فرآیند هر تصمیم سازی، تصمیم گیری و اقدام عملی، باید انسان تکلیف خود را روشن کرده باشد؛ به این معنا که برنامه کلی و جزیی او ثابت و استوار بوده و خروج از برنامه نداشته باشد. یکی از آثار زیانبخش گناه، تفرقه و چنددستگی است. کسی که گرفتار چنددستگی شود، هیچ گاه در امور معنوی و سیر و سلوک الی اللّه که نیازمند عزم قوی و اراده پولادین است، موفق نخواهد شد؛ بلکه همواره با تردید و دو دلی کارها را به فردا حواله می کند و سرانجام توفیقی نخواهد یافت.