ره توشه راهیان نور (ویژه ماه مبارک رمضان)

دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم‏

4. نرم شدن دل هنگام تلاوت آیات الهی و یاد خدا:

«اللّه نزَّل أحسن الحدیث کتباً مُّتشبهاً مّثانی تقشعرُ منه جلود الّذین یخشون ربّهم ثمّ تلین جلودهم و قلوبهم إلی ذکر اللّه...»(670) خداوند بهترین سخن را نازل کرده؛ کتابی که آیاتش هماهنگ است؛ آیاتی مکرر دارد؛ با تکراری شوق انگیز که از شنیدن آیاتش لرزه بر اندام کسانی که از پروردگارشان می ترسند می افتد، سپس برون و درونشان متوجه ذکر خدا می شود.

5. انس و الفت با قلوب مؤمنین دیگر:

«و اذکروا نعمت اللّه علیکم إذ کنتم أعدآء فألَّف بین قلوبکم فأصبحتم بنعمته إخوناً و...»(671) نعمت های خدا را بر خود به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید و او میان دلهای شما الفت ایجاد کرد و به برکت نعمت او برادر شدید.

6. بزرگداشت شعائر الهی:

«ذلک و من یُعظِّم شعئر اللّه فإنّها من تقوی القلوب»(672) این است «مناسک حج» و هر کسی شعائر الهی را بزرگ دارد، این کار نشانه تقوای دلهاست.