ره توشه راهیان نور (ویژه ماه مبارک رمضان)

نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم

ج. دنیاطلبی:

دنیامداران یک فرمول و عقیده مهم دارند که می گوید: از همه شیوه ها برای مقاصد دنیا و کسب مال و جاه و مقام استفاده کن، حتّی از طریق انجام کارهای نیک و جلب توجه دیگران. این عقیده گاهی حتّی به گذشتن از دنیا برای دنیا می انجامد؛ یعنی شخص به ظاهر عبادت و زهد پیشه می کند، تا به مقام و وجاهت و مراد خود برسد.

د. ریا:

ریا یعنی انجام عمل برای خشنودی غیر خدا. گاهی ریای خالص مد نظر است و گاهی آمیزه ای از یاد خدا و ریا. خدای متعال می فرماید: «انا خیر شریک»؛(275) من بهترین شریک هستم؛ زیرا سرمایه ای را که انسان در اختیار دارد - که همان عمر است - من به او داده ام ولی حاصل و نتیجه کارش را اگر خالص برای من انجام داد، من برمی دارم و از او می خرم و مابقی را برای خودش باقی می گذارم، حتّی اگر مقداری را برای من و مقداری را برای غیر من انجام داده باشد. ریاکار، مفتون یک آفرین، مرحبا، بارک اللّه و احسنت دیگران است، لذا چه بسا در شرایطی مخالفت دیگران او را به ترک عمل نیکش وادار کند.

ه. سُمعه:

ممکن است شخصی حین عمل، نیت خوبی داشته باشد، ولی بعد از عمل گرفتار سمعه گردد؛ یعنی از این که عملش به گوش دیگران رسیده، خشنود گردد.