ره توشه راهیان نور (ویژه ماه مبارک رمضان)

دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم‏

2. ضیافت الهی

«هو شهر دعیتم فیه الی ضیافة اللّه و جعلتم فیه من اهل کرامة اللّه»؛
و آن ماهی است که به مهمانی خدا خوانده شده و از جمله گرامی داشته شدگان خداوند محسوب شده اید.
اشاره: همان گونه که در میهمانی های دنیوی، امور متعددی مورد توجه میهمانان دعوت شده قرار می گیرد که به آنها آداب میهمانی می گویند، در این ضیافت الهی نیز باید به مراعات آداب آن توجه کامل نموده و از بی ادبی در برابر آن میزبان والا مقام احتراز نمود. اولین شرط ادب در این ضیافت بزرگ، اطاعت و فرمان برداری از میزبان است.

3. ثواب بر اعمال ولو غیر ارادی

«انفاسکم فیه تسبیح و نومکم فیه عبادة و عملکم فیه مقبول و دعاؤکم فیه مستجاب»؛
نفسهای شما در این ماه تسبیح خداوند است و خواب شما در آن عبادت و اعمال شما مورد قبول و دعای شما مستجاب می باشد.
اشاره: ملاحظه می شود که حتی اعمالی چون نفس کشیدن که امری اختیاری نیست و یا خوابیدن انسان که امری لازم و ضروری برای سلامت انسان و غیر قابل ترک است، دارای ثواب بوده و در نامه اعمال حسنه انسان، ثبت می شود. وقتی عمل غیر ارادی و غیر عبادی عبادت شمرده شود، معلوم است که عبادت های خالصانه چه صورتی دارد. البته همه این الطاف از باب فضل الهی است، نه استحقاق بندگان.

4. شرط حضور در میهمانی خدا

«فاسئلوا اللّه ربّکم بنیّات صادقة و قلوب طاهرة أن یوفّقکم لصیامه و تلاوة کتابه، فإنّ الشّقیّ من حرم غفران اللّه فی هذا الشّهر العظیم»؛
با نیتهای صادق و دلهای پاک از خدا بخواهید که شما را در این ماه به روزه داری و خواندن قرآن کریم موفق گرداند. به درستی که شقی و دور از سعادت، کسی است که در این ماه بزرگ از آمرزش الهی محروم بماند.
اشاره: پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلم که خود حریص به هدایت مردم است، این گونه هشدار می دهد: بدبخت کسی است که این ماه هم بر او بگذرد و هنوز اصلاح نشده و از آلودگی ها پاک نشده باشد. در حقیقت این نتیجه سخنان قبل است؛ به این معنا که ای بندگان خدا! از او توفیق درک روزه و تلاوت قرآن و رفتن به ضیافت خداوند را طلب کنید که اگر چنین نکنید، از قافله عقب مانده و پشیمانی و شرمندگی برایتان خواهد ماند؛ زیرا بهترین و مستعدتر از این ماه برای آمرزش و رحمت پروردگار نخواهید یافت.