ره توشه راهیان نور (ویژه ماه مبارک رمضان)

نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم

1. فضیلت ماه رمضان

«أیّها الناس قد اقبل الیکم شهر اللّه بالبرکة و الرّحمة و المغفرة شهر هو عند اللّه افضل الشهور و ایّامه افضل الایام و لیالیه افضل اللیالی و ساعاته افضل الساعات»(158)؛
ای مردم! به درستی که ماه خدا به برکت و رحمت و آمرزش به شما روی آورده؛ ماهی که نزد خدا بهترین ماهها و روزهای آن بهترین روزها و شبهای آن بهترین شبها و ساعات آن بهترین ساعتها است.
اشاره: حضرت در ابتدای خطبه، به نکته ای در علت برتری این ماه شریف اشاره فرموده است. برخی از برکات این ماه عبارتند از:
1. مشیت خدای متعال بر این قرار گرفته که در ماه رمضان بندگانش را میهمان خود کند و بدین وسیله آنها را گرامی دارد؛ 2. به آنها رزق و روزی و برکت دو چندان دهد؛ 3. رحمت و لطف خاص خود را نصیب آنان کند؛ 4. گناهانشان را بیامرزد. در روایات آمده است وقتی شب اول ماه رمضان فرا می رسد، خداوند بر هر کس از آفریدگان که درخواست کند می آمرزد و شب بعد دو برابر آنها را و شب بعد دو برابر آنچه را که تا آن زمان آمرزیده است، تا شب آخر ماه رمضان که در آن شب دو برابر آنچه در مجموع شبهای گذشته آمرزیده است.(159) 5. به عبادت آنها در شبها و روزهای ماه رمضان چندین برابر ماه های دیگر اجر و پاداش می دهد. در فرازهای بعدی، بیشتر به برکات ماه رمضان اشاره خواهد شد.

2. ضیافت الهی

«هو شهر دعیتم فیه الی ضیافة اللّه و جعلتم فیه من اهل کرامة اللّه»؛
و آن ماهی است که به مهمانی خدا خوانده شده و از جمله گرامی داشته شدگان خداوند محسوب شده اید.
اشاره: همان گونه که در میهمانی های دنیوی، امور متعددی مورد توجه میهمانان دعوت شده قرار می گیرد که به آنها آداب میهمانی می گویند، در این ضیافت الهی نیز باید به مراعات آداب آن توجه کامل نموده و از بی ادبی در برابر آن میزبان والا مقام احتراز نمود. اولین شرط ادب در این ضیافت بزرگ، اطاعت و فرمان برداری از میزبان است.

3. ثواب بر اعمال ولو غیر ارادی

«انفاسکم فیه تسبیح و نومکم فیه عبادة و عملکم فیه مقبول و دعاؤکم فیه مستجاب»؛
نفسهای شما در این ماه تسبیح خداوند است و خواب شما در آن عبادت و اعمال شما مورد قبول و دعای شما مستجاب می باشد.
اشاره: ملاحظه می شود که حتی اعمالی چون نفس کشیدن که امری اختیاری نیست و یا خوابیدن انسان که امری لازم و ضروری برای سلامت انسان و غیر قابل ترک است، دارای ثواب بوده و در نامه اعمال حسنه انسان، ثبت می شود. وقتی عمل غیر ارادی و غیر عبادی عبادت شمرده شود، معلوم است که عبادت های خالصانه چه صورتی دارد. البته همه این الطاف از باب فضل الهی است، نه استحقاق بندگان.