تفسیر سوره روم

نویسنده : حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 30. روم آیه 10

آیه
ثُمَّ کَانَ عَاقِبَةَ الَّذِینَ أَسَآئُواْ السُّوأَی أَن کَذَّبُواْ بِآیَاتِ اللَّهِ وَ کَانُواْ بِهَا یَسْتَهْزِءُونَ
ترجمه
سپس عاقبت کسانی که کارهای بد مرتکب شدند، این شد که آیات خدا را تکذیب کردند و همواره آن را به مسخره می گرفتند.
پیام ها
1- تکذیب کنندگان و مسخره کنندگان، هیچ بهره ای از کارشان جز عذاب سوء ندارند. «ثمّ کان عاقبة الّذین اساؤُ السُّوآی - کذّبوا - یستهزؤُن»
2- سقوط انسان، مراحلی دارد: ابتدا گناه، «اساؤُ السُّوآی » سپس تکذیب، «کذّبوا» و آنگاه استهزا. «یستهزؤون»

سوره 30. روم آیه 11-13

آیه
أللَّهُ یَبْدَؤُاْ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ ثُمَّ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ
وَیَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ یُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ
وَلَمْ یَکُن لَّهُم مِّن شُرَکَآئِهِمْ شُفَعَآؤُاْ وَکَانُواْ بِشُرَکَآئِهِمْ کَافِرِینَ
ترجمه
خداوند آفرینش را آغاز می کند، سپس آن را تجدید می کند، آنگاه به سوی او باز گردانده می شوید.
و روزی که قیامت بر پا می شود، تبهکاران نومید و غمگین می شوند.
و برای آنان از شریکانی (که برای خدا قرار داده اند) شفیعانی نخواهد بود،و آنان (در آن روز) به شریکان خود کافر می شوند.
نکته ها
کلمه ی «یُبْلِسُ» از «ابلاس»، به معنای غم و اندوهی است که ناشی از شدّت یأس باشد. واژه ی «ابلیس» نیز از همین ریشه است.
پیام ها
1- در بحث و استدلال، از امور محسوس، برای مسائل معقول شاهد بیاوریم. «یبدؤُا الخلق ثم یعیده» آفرینش نخستین، دلیل قدرت بر آفرینش دیگری است.
2- بازگشت به سوی خدا و حضور در قیامت، اجباری است. «الیه تُرجعون»
3- به سرمستی امروز تبهکاران ننگرید که روز غم انگیزی در پیش دارند. «یوم... یُبلس المجرمون»
4- به شفاعت های خیالی، دل نبندیم. «لم یکن ... شُفعائوا»
5 - در قیامت، عشق های کاذب به کدورت، کفر و تنفّر تبدیل می شود. «کانوا بشرکائهم کافرین»

سوره 30. روم آیه 15،14

آیه
وَیَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ یَوْمَئِذٍ یَتَفَرَّقُونَ
فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَهُمْ فِی رَوْضَةٍ یُحْبَرُونَ
ترجمه
و روزی که قیامت بر پا می شود، در آن روز (مردم) از هم جدا می شوند.
پس کسانی که ایمان آورده و کارهای نیکو انجام دادند، پس آنان در باغی (از بهشت) شادمان خواهند بود.
نکته ها
«رَوضة»، به باغی گفته می شود که آب و درخت فراوان دارد.
کلمه «یُحبرون» از «حِبر»، به معنای حالت سروری است که آثار آن در چهره نمایان شود.
پیام ها
1- در قیامت، پاکان از ناپاکان جدا می شوند. «یتفرّقون» (قیامت از یک سو «یوم الجمع»** شوری، 7.*** روز گردهمایی است و از سوی دیگر «یوم الفصل»**صافّات، 21.***، روز جدایی.)
2- قیامت روز پایان پیوندها و دوستی های غیر الهی است. «یتفرّقون»
3- ایمان همراه با عمل و کارهای خوب ارزشمند است. «آمنوا و عملوا الصّالحات»
4- ایمان و انگیزه، مهم تر از عمل است. «آمنوا و عملوا الصّالحات»
5 - شرط رستگاری و ورود به بهشت، ایمان و عمل صالح است. «فامّا الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات فهم فی روضة یحبرون»