تفسیر سوره روم

نویسنده : حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 30. روم آیه 6

آیه
وَعْدَ اللَّهِ لَا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَایَعْلَمُونَ
ترجمه
(این پیروزی) وعده ی الهی است. خداوند از وعده اش تخلّف نمی کند؛ ولی بیشتر مردم نمی دانند.
پیام ها
1- از تحقّق وعده های الهی برای دعوت مردم به ایمان، استفاده کنید. «وعد اللّه لا یخلف اللّه وعده»
2- سرچشمه تخلّف از وعده ها، یا عجز است یا جهل و یا پشیمانی، که خداوند از آنها منزّه است. «لا یخلف اللّه وعده»
3- خلف وعده زشت است، ولی خلف وعید، نوعی رحمت است. «لا یخلف اللّه وعده»
4- اکثر مردم در وفا کردن خداوند به وعده هایش تردید دارند. «لا یخلف اللّه وعده و لکن اکثر الناس لا یعلمون»
5 - اکثریّت ملاک نیست؛ دانش، ایمان و تعهّد مهم است. «اکثر الناس لا یعلمون»

سوره 30. روم آیه 7

آیه
یَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِّن الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ
ترجمه
(مردم) فقط ظاهری از زندگی دنیا را می شناسند، و آنان از آخرت غافلند.
پیام ها
1- کوته بینی، سطحی نگری و توجّه نکردن به ماورای مادّیات، نوعی جهل است. «لکن اکثر الناس لا یعلمون یعلمون ظاهراً...»
2- انسان باید ژرف نگر و عمیق باشد، نه ظاهربین و غافل. «یعلمون ظاهراً... و هم عن الآخرة هم غافلون»
3- دنیا بد نیست، غفلت از آخرت بد است. «عن الآخرة هم غافلون»
4- علم به ظواهرِ دنیای مادّی بدون توجّه به آخرت، مورد انتقاد است. «یعلمون ظاهراً... عن الآخرة هم غافلون»
5 - دنیا ظاهر و باطنی دارد و آخرت، باطن دنیاست. «ظاهراً - عن الآخرة»
6- توجّه به ظواهر دنیا، سبب غفلت از آخرت است. «یعلمون ظاهراً... هم عن الآخرة هم غافلون»

سوره 30. روم آیه 8

آیه
أَوَلَمْ یَتَفَکَّرُواْ فِی أَنفُسِهِم مَّا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَآ إِلَّا بِالْحَقِ ّ وَأَجَلٍ مُّسَمّیً وَإِنَّ کَثِیراً مِّنَ النَّاسِ بِلِقَآیِ رَبِّهِمْ لَکَافِرُونَ
ترجمه
آیا آنان در وجود خودشان فکر نکردند؟ خداوند آسمان ها و زمین و آنچه را که میان آن دو است، جز بر اساس حقّ و زمان بندی معیّن نیافریده است، و بی شک بسیاری از مردم به لقای پروردگارشان (در قیامت) کفر می ورزند.
پیام ها
1- تفکّر، داروی بیماری غفلت است. «هم غافلون او لم یتفکرّوا»
2- تفکّر، زمانی مفید و سازنده است که دور از هیاهو و تأثیرات منفی و بر اساس عقل و فطرت باشد. «فی انفسهم»
3- آفرینش، هم هدفدار است و هم زمان بندی دارد. «خلق... بالحقّ و اجلٍ مُسمّیً»
4- دنیا، مدّت زمانی بیش نیست. «اجلٍ مُسمّیً»
5 - نتیجه ی فکر سالم، ایمان به حقّانیّت و هدفداری هستی و آخرت است و نتیجه ی بی فکری، کفر و انکار معاد است. «یتفکّروا - لکافرون»