سیره و سخن پیشوایان« زندگانی چهارده معصوم (علیهم السلام) از هر معصوم چهل حدیث»

نویسنده : محمد علی کوشا

27. نگهبانان انسان

کفی بالمرء حرزا، انه لیس أحد من الناس الا و معه حفظة من الله یحفظونه أن لا یتردی فی بئر و لا یقع علیه حائط و لا یصیبه سبع، فاذا جاء أجله خلوا بینه و بین أجله **همان، ص 224.***.
آدمی را همین دژ بس که کسی از مردم نیست، مگر آنکه با او از طرف خدا نگهبانهاست که او را نگه می دارند که در چاهی نیفتد، و دیواری بر سرش نریزد، و درنده ای آسیبش نرساند، و چون مهلتش سپری شود میانه او و مرگش را رها کنند.

28. روزگار تباهیها

یأتی علی الناس زمان لا یعرف فیه الا الماحل و لا یظرف فیه الا الفاجر و لا یؤتمن فیه الا الخائن و لا یخون الا المؤتمن، یتخذون الفی مغنما و الصدقة مغرما و صلة الرحم منا، و العبادة استطالة علی الناس و تعدیا و ذلک یکون عند سلطان النساء، و مشاورة الاماء، و امارة الصبیان ** بحارالانوار، ج 78، ص 22.***.
زمانی بر مردم خواهد آمد که در آن ارج نیابد، مگر فرد بی عرضه و بی حاصل، و خوش طبع و زیرک دانسته نشود، مگر فاجر، و امین و مورد اعتماد قرار نگیرد، مگر خائن، و به خیانت نسبت داده نشود، مگر فرد درستکار و امین! در چنین روزگاری، بیت المال را بهره شخصی خود گیرند، و صدقه را زیان به حساب آورند، و صله رحم را با منت به جای آرند، و عبادت را وسیله بزرگی فروختن و تجاوز نمودن بر مردم قرار دهند و این وقتی است که زنان، حاکم، و کنیزان، مشاور، و کودکان، فرمانروا باشند!

29. زیرکی به هنگام فتنه

کن فی الفتنة کابن اللبون؛ لا ظهر فیر کب، و لا ضرع فیحلب **نهج البلاغه شهیدی، ص 361. ***.
هنگام فتنه چون شتر دو ساله باش که نه پشتی دارد تا سوارش شوند و نه پستانی تا شیرش دوشند.