فهرست کتاب


گزیده حلیة المتقین

علامه محمد باقر مجلسی رحمة الله علیه

فضیلت ذکر حضرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) و ائمه (علیه السلام) در مجالس

از حضرت صادق (علیه السلام) نقل است: هر قومی که در مجلسی جمع شوند و خدا را یاد نکنند، آن مجلس بر ایشان در روز قیامت حسرت خواهد بود. حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) فرمود: یاد ما کردن، یاد خدا است و یاد دشمن ما کردن یاد شیطان است.
در حدیث معتبر منقول است که حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) از میسر پرسیدند که آیا شما شیعیان با یکدیگر خلوت می کنید و از علوم اهل بیت و فضایل ایشان سخن می گویید؟ گفت: بلی والله. حضرت فرمود: والله من دوست می دارم که با شما باشم در آن مجلس. والله که من بوی شما را و نسیم شما را دوست می دارم. شما بر دین خدا و ملائکه اید. پس یاری کنید ما را در شفاعت خود به پرهیزکاری از محرمات و سعی در طاعات. در حدیث دیگر فرمود: جمع نمی شوند سه نفر از مؤمنان یا بیش تر، مگر آن که از ملائکه به تعداد آنان جمع می شوند و اگر چیزی از خدا می طلبند، ملائکه آمین می گویند و اگر پناه به خدا می برند از شری و دعا می کنند، ملائکه از خدا می خواهند که آن بد را از ایشان دور گرداند و اگر حاجتی می طلبند، ملائکه از خدا سؤال می کنند که حاجت ایشان را برآورد.
از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) منقول است: زینت دهید مجالس خود را به ذکر فضایل علی بن ابی طالب (علیه السلام) که در او هفتاد خصلت از خصلت های پیغمبران است. در حدیث دیگر فرمود: حق تعالی برای برادرم علی بن ابی طالب چند فضیلت قرار داده است که از بسیاری، شمارش آن نمی توان کرد. پس هر که یک فضیلت از فضایل او را ذکر کند، از روی اقرار و اذعان، گناهان گذشته و آینده اش آمرزیده شود، هر چند در قیامت با گناه جن و انس بیاید و هرکه یک فضیلت از فضایل او را بنویسد، ملائکه از برای او استغفار کنند و هرکه گوش دهد به فضیلتی از فضایل آن حضرت، خدا بیامرزد گناهانی را که با گوش انجام داده باشد و هرکه نظر کند به نوشته ای که فضیلتی از فضایل علی در آن باشد، خدا بیامرزد از او گناهانی را که با چشم کرده باشد.

مشورت کردن با برادران دینی

از حضرت امیر (علیه السلام) نقل است: نفس خود را به مخاطره ها می اندازد کسی که می پندارد از رأی دیگران بی نیاز است. در حدیث دیگر فرمود: با کسانی که از خدا می ترسند مشورت کن و برادران مؤمن را به قدر پرهیزکاریشان دوست بدار.
از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) نقل است: هر گروهی که با یکدیگر مشورت کنند و در میان ایشان کسی باشد که نامش محمد یا احمد یا حامد باشد، آنچه خیر است بر ایشان ظاهر می شود.
در حدیث است که بسیار بود حضرت امام رضا (علیه السلام) با آن عقل کامل، با غلام سیاه خود مشورت می کرد و می فرمود: بسا باشد که خدا خیر ما را بر زبان او جاری سازد. در احادیث معتبر نقل است: با عاقل دیندار پرهیزکار مشورت کن و چون چیزی بگوید، خلاف آن مکن که مورث فساد دنیا و آخرت تو می شود. از حضرت صادق (علیه السلام) نقل است: هرکه برادر مؤمنش با او مشورت کند و آنچه محض خیر او داند نگوید، خدا عقل و رأیش را نابود می کند.

نامه نوشتن

از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) منقول است: مهربانی و مواصلت میان برادران مؤمن در حضر، به این است که به دیدن یکدیگر بروند و در سفر، به این است که نامه به یکدیگر بنویسند. در حدیث صحیح از آن حضرت نقل است: جواب نامه نوشتن واجب است؛ مانند جواب سلام گفتن. در حدیث دیگر فرمود: ترک مکن نوشتن بسم الله الرحمن الرحیم را. بهتر از سایر چیزها که می نویسی بنویسش.
در روایت از حضرت امام رضا (علیه السلام) نقل است: چون نامه را نوشتید، خاک بر روی نامه بپاشید که حاجت بهتر روا می شود. در حدیث دیگر منقول است که حضرت امام علی نقی (علیه السلام) در اول نامه می نوشتند: بسم الله الرحمن الرحیم اذکر ان شاءالله و فرمودند: اگر بگویم کسی که ترک می کند گفتن و نوشتن بسم الله را در کارها و نوشته ها، مثل کسی است که نماز را ترک کند، راست گفته ام.
از حضرت صادق (علیه السلام) منقول است: از نامه نوشتن هرکس می توان به عقل و بینایی او پی برد و از رسول و ایلچی او استدلال بر فهم و زیرکی او می توان کرد. در حدیث دیگر فرمود: چون رقعه یا نامه برای حاجتی می نویسی و می خواهی که آن حاجت برآید، به قلم بی مداد )1( یعنی با قلمی که جوهر ندارد؛ بدین صورت که آن نوشته به چشم نیاید. بر سر رقعه بنویس: بسم الله الرحمن الرحیم ان الله وعد الصابرین المخرج مما یکرهون و الرزق من حیث لا یحتسبون جعلنا الله و ایاکم من الذین لا خوف علیهم و لا هم یحزنون راوی گفت: هرگاه چنین می کردم، حاجتم برآورده می شد. در حدیث است که از حضرت امام موسی (علیه السلام) پرسیدند: کاغذها نزد ما جمع می شود. آیا به آتش می توان سوزاند هرگاه در آن ها نام خدا باشد؟ فرمود: نه، باید اول به آب بشویید. در حدیث صحیح دیگر منقول است از حضرت صادق (علیه السلام) که کاغذها را مسوزانید، بلکه محو کنید و بدرید.