فهرست کتاب


گزیده حلیة المتقین

علامه محمد باقر مجلسی رحمة الله علیه

فصل پنجم: خواب و خوابیدن

اوقات خواب

خواب کردن بعد از طلوع صبح تا طلوع آفتاب و میان نماز شام و خفتن و بعد از عصر مکروه است و پیش از ظهر در وقت گرمی هوا و بعد از نماز ظهر تا عصر، خواب قیلوله و سنت است. از حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) منقول است که به ابی حمزه ثمالی فرمود: خواب مکن پیش از طلوع آفتاب که من از برای تو دوست نمی دارم؛ زیرا حق تعالی روزی بندگان را در این وقت قسمت می نماید و هرکه در این وقت در خواب است، از روزی محروم می شود.
از حضرت صادق (علیه السلام) منقول است: خواب بامداد شوم است و روزی را منع می کند و رنگ را زرد و رو را قبیح می کند و این خواب شومی است. ولی در بعضی احادیث آمده است که اگر کسی نماز بخواند و تعقیب نماز را به جای بیاورد و آن گاه پیش از آفتاب بخوابد، مکروه نیست.
در حدیث صحیح منقول است که جناب امام رضا (علیه السلام) به شخصی فرمود: فردا بعد از طلوع آفتاب بیا که من بعد از نماز صبح خواب می کنم. از حضرت صادق (علیه السلام) منقول است که به شخصی فرمود: چون نماز صبح کردی و ذکر خدا خواندی، اگر پیش از طلوع آفتاب به خواب روی باکی نیست. از حضرت امیر (علیه السلام) منقول است: خواب کردن پیش از طلوع آفتاب و پیش از نماز خفتن پریشانی و فقر می آورد.

حافظه

در روایت دیگر منقول است که شخصی خدمت حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) آمد و عرض کرد: من حافظه ای قوی داشتم. اکنون فراموشی بر من غالب شده است. فرمود: آیا خواب قیلوله می کردی و الحال ترک کرده ای؟ گفت: بلی. فرمود: باز خواب قیلوله بکن. چنان کرد و حافظه اش برگشت. در روایت دیگر وارد شده است: قیلوله کنید که شیطان قیلوله نمی کند. و منقول است: نیکو یاوری است خواب قیلوله بر بیداری و عبادت شب.