فهرست کتاب


گزیده حلیة المتقین

علامه محمد باقر مجلسی رحمة الله علیه

فضیلت و آداب بوی خوش

در احادیث معتبر وارد شده است که خود را خوشبو کردن اخلاق پسندیده پیغمبران است. از حضرت صادق (علیه السلام) منقول است: بوی خوش دل را قوی می کند و قوت جماع را می افزاید. در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (علیه السلام) منقول است: سزاوار نیست مرد بوی خوش را در هر روز ترک کند. اگر قادر نباشد، یک روز در میان و اگر قادر نباشد در هر جمعه و این را البته ترک نکند. از حضرت امیر (علیه السلام) منقول است: بوی خوش بر شارب مالیدن از اخلاق پیغمبران است و گرامی داشتن ملائکه است که اعمال آدمی را می نویسند به سبب آن که ایشان را خوش می آید.
از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) مروی است که هرکس در هر روز بوی خوش بر خود بمالد، تا شب عقلش با او باشد و فرمود: نماز کسی که خوشبو باشد، بهتر است از هفتاد نماز که بی بوی خوش باشد. فرمود: سه چیز است که خدا پیغمبران را داده: بوی خوش و زنان و مسواک.
در حدیث دیگر منقول است که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) برای خریدن عطر بیش تر از طعام پول صرف می کرد و فرمود: بوی خوش زنان باید که رنگش ظاهر و بویش مخفی باشد و بوی خوش مردان باید که بویش ظاهر و رنگش مخفی باشد. از حضرت امام موسی (علیه السلام) منقول است: ناخن بگیرید در روز سه شنبه و حمام بروید در روز چهارشنبه و حجامت بکنید در روز پنجشنبه و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو کنید در روز جمعه. از حضرت امام رضا (علیه السلام) منقول است: چهار چیز است که دل را می گشاید و غم را زایل می کند: بوی خوش کردن و عسل خوردن و سواری کردن و به سبزه نظر کردن.

فضیلت گلاب

از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) منقول است که گلاب بر روی ریختن، آب رو را زیاد و پریشانی را برطرف می کند. در حدیث دیگر فرمود: هرکه گلاب بر رو بمالد، در آن روز بدحالی و پریشانی به او نرسد و چون گلاب را بر رو و دست ها مالد، حمد خدا بکند و صلوات بر محمد و آل محمد بفرستد. از حضرت صادق (علیه السلام) منقول است: هرکه در روز اول ماه مبارک رمضان یک کف گلاب بر رو بریزد، در آن روز ایمن گردد از خواری و پریشانی و هرکه در آن روز بر سرش یک کف گلاب بریزد، در آن سال از مرض سرسام و ذات الجنب ایمن گردد.

آداب گل بوییدن

در حدیث از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) و در حدیث معتبر از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) منقول است: هرگاه گلی به شما بدهند، ببوید و بر دیده های خود بگذارید که آن از بهشت آمده است. در حدیث معتبر از مالک جهنی روایت کرده است که گلی به حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) دادم. گرفتند و بوییدند و بر هر دو دیده گذاشتند. سپس فرمود: هر که گلی را بگیرد و ببوید و بر دیده ها بگذارید و بگوید: اللهم صل محمد و آل محمد، هنوز بر زمین نگذاشته باشد که گناهانش آمرزیده شود. از حضرت امام علی نقی (علیه السلام) منقول است: هرکه گلی را ببوید و بر دیده ها گذاشته، صلوات بر محمد و ائمه (علیه السلام) بفرستد، حق تعالی بر او از حسنات به قدر ریگ بیابان عالج که در ما بین مکه و شام و عراق کشیده شده است بنویسد و از گناهان او به عدد ریگ بیابان محو نماید.