هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1297 - علم به کتاب خدا

امام صادق (علیه السلام) به ابوحنیفه فرمود: تو فقیه مردم عراقی؟ عرض کرد: آری، فرمود، بوسیله چه چیز به آنان فتوی می دهی؟ عرض کرد: به کتاب خدا و سنت رسول او (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: ای ابو حنیفه آیا کتاب خدا را حقا می شناسی و ناسخ از منسوخ را می دانی؟
عرض کرد: آری، فرمود: ای ابوحنیفه وای بر تو ادعای علم کرده ای که خدا آنرا تنها در نزد اهل کتابی قرار داده که بر آنان نازل فرموده است، وای بر تو آن علم فقط در نزد امام حاضر از ذریه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می باشد و ترا نمی بینم که از کتاب خدا حرفی را دانسته باشی!

1298 - تفسیر سبحان الله

شخصی از عمر بن خطاب پرسید: تفسیر کلمه سبحان الله چیست؟
عمر گفت: در باغ (اشاره به باغی که در آن جا بود) مردی هست که وقتی سؤال کنی، پاسخ می دهد، و وقتی سکوت کنی، آغاز به سخن (در راه آموزش)، نماید.
آن شخص به باغ رفت و دید حضرت علی (علیه السلام) در باغ مشغول کار است، به حضورش رفت و عرض کرد: معنی سبحان الله چیست؟
علی (علیه السلام) فرمود:
سبحان الله، تعظیم مقام بلند و با عظمت خداست، و منزه دانستن خداست از آن چه مشرکان می پندارند، و وقتی که بنده ای این کلمه را می گوید، همه فرشتگان بر او درود می فرستند.

1299 - برتری راسخ علم

قال الباقر (علیه السلام): رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) افضل الراسخین فی العلم قد علمه الله عزوجل: جمیع ما انزل علیه من التنزیل و التأویل و ما کان الله لینزل علیه شیئا لم یعلمه تأویله. و أوصیاءه من بعده یعلمونه کله.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) برترین راسخان در علم است. خداوند عزوجل همگی آن چه را که بر او فرو فرستاد از تنزیل و تأویل، به او بیاموخت. و چنین نبود که خدای چیزی بر او نازل کند بی آن که تأویلش را به او بیاموزد. و اوصیاء حضرتش همه آنها را می دانند.