هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1234 - دعا برای خود و دیگران

حق تعالی در آیات آغازین سوره حشر از مهاجران و انصار تمجید می کند و در آیه دهم مدح و تعریف می کند از همه کسانی که پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به دنیا می آیند و به جمع اهل ایمان می پیوندند و ذکر و دعای همیشگی آنان این است:
ربنا اغفرلنا و لا خواننا الذین سبقونا بالایمان و لا تجعل فی قلوبنا غلا للذین آمنوا ربنا انک رءوف رحیم **حشر(59)آیه 10.***؛
بارالها، ما و برادران و خواهران ما را که پیش از ما ایمان آوردند بیامرز، و در دل های ما نسبت به افرادی که ایمان آوردند کینه و دشمنی قرارنده؛ بارالها، تو مهربان و رحیمی.
چه زیباست که ما هم خود را جزء این جمع بدانیم و این دعا را زمزمه کنیم. چرا که هم طلب آمرزش برای خود و مؤمنان است، و هم طلب قلبی سالم از دشمنی و نظر سوء نسبت به مؤمنان است، و در پایان هم تمجید حق تعالی است.

1235 - دعایی که رد نمی شود

امام صادق (علیه السلام) فرمود:
لا یرد دعاء اوله بسم الله الرحمن الرحیم؛
دعایی که با بسم الله الرحمن الرحیم شروع شود رد نمی شود.

بخش سوم: قرآن و ماه رمضان