هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1166 - شباهت حضرت قائم به قرآن:

تعظیم قرآن، تعظیم خداوند است. پس توجه کن و کوشش نما که آن را تعظیم کنی و نیز حضرت صاحب الزمان را تعظیم بنما که او همتا و شریک قرآن است به هر عنوانی که تصور شود.
قرآن، ریسمان محکم الهی، و حضرت قائم نیز ریسمان محکم خدا است.
قرآن، را خداوند به پیغمبر عطا کرد در قبال تمام چیزهایی که اهل دنیا به آن حضرت دادند، حضرت قائم نیز همین طور.
خداوند درباره قرآن فرموده: انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون؛
ما به تحقیق ذکر (قرآن) را نازل نمودیم و ما حافظ و نگهدار آنیم.
قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) همین طور است.
در قرآن بیان همه چیز هست، قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) نیز بیان کننده همه چیز است.
خداوند قرآن را نازل کرد تا مردم را از تاریکی ها به سوی نور بیرون برد، قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) را هم خداوند ظاهر ساخت تا مردم را ز ظلمات برهاند و به نور ظاهری و باطنی برساند.
قرآن تماما از جهت معانی و حقایق از عالم غیب است، صاحب الزمان (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) نیز از نظر اهل عالم، غایب است.
با قرآن اصلی اسرار نهانی آشکار می گردد، به ظهور قائم (علیه السلام) نیز اسرار نهانی ظاهر می شود.
قرآن، شفای مؤمنین است، قائم (علیه السلام) هم شفای مؤمنین است.
قرآن، برای کافران جز زیان و کفر و طغیان چیزی نیست، قائم (علیه السلام) هم همینطور است.
قرآن، برای عده ای هدایت و رحمت و برای عده ای دیگر نقم و هلاکت است، قائم (علیه السلام) نیز همین طور است.
قرآن، حجت باقی و پایدار الهی است، قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) نیز بقیةالله و حجت پایدار حق است.
خداوند رسیدن دست های نجس را به قرآن منع کرده، قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) نیز همین طور، رسیدن دست های نجس را به آن منع کرده است.
قرآن، هرکس به آن معتقد باشد به تمام کتاب های آسمانی اقرار کرده و هرکه به آن اقرار ننماید، اعتقاد به سایر کتاب های آسمانی سودی ندارد.
قائم (علیه السلام)، هرکه به او ایمان داشته باشد، همه امامان را قبول کرده، و هرکس به امامت آن حضرت اعتقاد نداشته باشد، تصدیق امامان دیگر برایش سودمند نیست. قرآن برای خوانندگان روز قیامت شفاعت می کند، قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) هم برای پیروان خود شفاعت می کند.

فصل یازدهم: محتویات قرآن:

بخش اول: ظاهر و باطن: