هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1163 - حال قرآن نزد یاوران مهدی (علیه السلام):

الا و ان ادرکها منا یسری فیها بسراح منیر، و یحذو فیها علی مثال الصالحین، لیحل فیها ربقا، و یعتق فیها رقا، و یصدع شعبا، ویشعب صدعا، فی ستره عن الناس لایبصر القائف اثره ولو تابع نظره. هم لیشحذن فیها قوم شحذ القین النصل تجلی بالتنزیل ابصار هم، و یرمی بالتقسیر فی مامعهم، و یغبقون کاس الحکمه بعد الصبوح!
بدانید آن کس از ما حضرت مهدی (علیه السلام) که فتنه ها را دریابد، در تاریکی آنها بابا چراغ روشنی سیر می کند. و به روش نیاکان رفتار می نماید تا گره فتنه ها را بگشاید و اسیران را آزاد سازد و جمعیت گمراهان را پراکنده، نیکان را گرد آورد. او پنهان از مردم است و هیچ جوینده ای هر چند در پی او باشد و چشمش به دنبال او بگردد او را نمی یابد. پس گروهی در آن فتنه ها صیقل می خورند و برای از بین بردن آنها آماده می شوند، همان گونه که آهنگران شمشیر را صیقل می دهند و چشمان آنها از نور قرآن روشنی می گیرد و معانی آیات آن در گوش هایشان فرو می ریزد و شامگاهان و صبحگاهان از جام حکمت و معارف الهی سیراب می گردند.

1164 - قرائت قرآن:

عزیر (علیه السلام) وقتی به سوی قومش بازگشت و در میان آنها ظاهر شد، تورات را آن طور که بر موسی بن عمران (علیه السلام) نازل شده بود خواند.
قائم (علیه السلام) هنگامی که ظاهر شود برای اهل زمین قرآن را آن چنان که بر حضرت خاتم النبیین (علیه السلام) نازل شده خواهد خواند ان شاء الله.

1165 - مصحف جامع:

در کافی به سند از سالم بن ابی سلمه روایت کرده است که گفت: من می شنیدم که مردی بر حضرت ابی عبدالله صادق (علیه السلام) حروفی از قرآن خواند که مانند خواندن متعارف مردم نبود.
حضرت ابو عبدالله (علیه السلام) به او فرمود: از این قرائت دست بکش و همانطور که مردم می خوانند بخوان تا قائم (عجل الله تعالی و فرجه شریفه) قیام کند، چون قائم قیام کند، کتاب خدا را با حدودش خواهد خواند و مصحفی که علی (علیه السلام) نوشته بیرون می آورد.
سپس فرمود: هنگامی که علی (علیه السلام) آن را نوشت و از جمع آوری اش فراغت یافت، آن را به سوی مردم بیرون آورد و فرمود: این کتاب الله عزوجل است، همانطور که خداوند آن را بر حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) نازل کرده به درستی که من آن را از دو لوح جمع نموده ام.
جواب دادند: اینک مصحف جامعی در دست ماست و نیازی به این نداریم.
فرمود: به خدا سوگند، که پس از این روز ابدا آن را نخواهید دید. بر من فقط لازم بود که وقتی آن را جمع کردم به شما خبر دهم تا آن را بخوانید.