هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1156 حقانیت قرآن:

و تمامی امت بر این معنی عقیده دارند و اختلافی در آن بین ایشان نیست که قرآن حق است، و نزد تمامی گروهها و فرقه ها این معنا مسلم است، و در هنگامی اتحادشان به تصدیق قرآن و حقیت آن اعتراف دارند، و در این عقیده راه صواب را پیموده و هدایت یافته اند، و آن همان گفتار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) است که فرمود: امتم در یک عقیده ناصواب با یکدیگر منفق نمی شوند، پس خبر دارد که آن چه تمامی امت بر آن اتفاق دارند حق است.
و این زمانی است که گروهی با گروه دیگر مخالفت نکنند، و قرآن حق است، و در نازل شدن و صدق بودن آن اختلافی بین مردم نیست، هرگاه قرآن به درستی خبر و حقیت آن خبر داد و گروهی از امت آن را منکر شدند و بدون شک باید بدان اقرار و اعتراف نمایند، چرا که در اصل اولیه که همان درستی قرآن است اتفاق دارند، و اگر منکر شدند لازمه آن خروج از اسلام است.
اولین خبر و روایتی که درستی و صدق آن از قرآن فهمیده می شود و قرآن برای آن گواه است، خبری است که از پیامبر روایت شده و موافق کتاب الهی یافته شده، و به گونه ای که سائر احادیث با آن مخالفت نمی کند، آنجا که می فرماید: من در میان شما دو چیز گرانبها به جای می گذارم، کتاب خدا و خاندانم، تا آن گاه که به این دو تمسک جسته اید گمراه نمی شوید، و این دو از هم جدا نمی شوند تا در حوض کوثر بر من وارد شوند.

1157 - گواهی قرآن بر درستی خبری:

هرگاه قرآن به درستی خبر گواهی داد و اخبار دیگر نیز بر درستی آن تصریح کردند، باید مسلمانان بدون شک بدان اقرار نمایند، آن گاه که این اخبار شواهد قرآنی دارد، و قرآن با آنها موافق و آنها با قرآن موافقت دارد.
سپس اخبار درستی از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از زبان امامان صادق (علیه السلام) وارد شده و گروه موثق شناخته شده آنها را نقل کرده اند، از این رو پیروی از این اخبار بر هر زن و مرد مؤمن واجب و ضروری است، و جز کینه ورزان با آن مخالفت نمی نمایند.
زیرا گفتارهای خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به سخن الهی اتصال دارد، و این همانند سخن خدای بزرگ در قرآن محکمش است که فرموده: به درستی که آنان که خدا و رسولش را آزار می دهند خداوند در دنیا و آخرت ایشان را لعنت کرده و عذاب خوار کننده ای را برایشان آماده و مهیا نموده است.

بخش سیزدهم: قرآن و امام حسن عسکری (علیه السلام):