هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1101 - مناجات و مرگ:

ساعات آخر عمر به مناجات پرداخت که خداوندا جانم را به پیشگاه تو عرضه می کنم، جانی که برای من گرامی و عزیز بود. خداوندا در حین مرگ مرا همدم و مونس باش، در تنهایی قبر تنهایم مگذار، و به تلاوت قرآن مشغول شد.
در دم مرگ می گریست، امام حسین (علیه السلام) از او علت گریه پرسید، فرمود:
بدان خاطر می گریم که وارد سرایی خواهم شد که بیش از آن وارد آن نشده بودم، آفریده هایی از خداوند را می بینم که مثل آنها را هرگز ندیده بودم. یا اخی ما جزعی الا انی ادخل فی منزل لم ادخل فی مثله، واری خلقا من خلق الله لم ار مثلهم قط و هم در مورد علت گریه نوشته اند:
انما ابکی لخصلتین بخاطر دو چیز گریه می کنم:
لهول المطلع و فراق الاحبه برای خوف و وحشت قیامت، و برای جدایی از دوستان (و در مورد جدایی از دوستان استغفار کرد).
دست حسین (علیه السلام) را در دست گرفت و گفت هر آنگاه که فشار دهم بدان که موقع جان دادن و حضور ملک الموت است و بشارت مرگ. در حال ذکر و مناجات و تلاوت قرآن بود که ناگهان دست حسین (علیه السلام) أفشار داد و روحش به سرای باقی شتافت.

1102 - ما تربیت شده خدا هستیم:

انس بن مالک می گوید: یکی از کنیزان امام حسن (علیه السلام) شاخه گلی را به امام حسن (علیه السلام) اهدا کرد؛ امام حسن (علیه السلام) آن شاخه را گرفت و به او فرمود: تو را در راه خدا آزاد ساختم.
من به حضرت عرض کردم: به راستی به خاطر اهداء یک شاخ گل ناچیز، او را آزاد کردید؟!.
امام در پاسخ فرمود: خداوند در قرآنش ما را چنین تربیت کرده، آنجا که می فرماید:
اذا حییتم فحیوا باحسن منها او ردوها.
هنگامی که کسی به شما تحیت گوید، پاسخ او را به طور بهتر، یا همانگونه بدهید.
پاسخ بهتر همان آزاد کردن او است.

1103 - شیعیان کیستند و دوستان کدامند:

قال له رجل: یابن رسول الله انی من شیعتکم.
فقال الحسن (علیه السلام): یا عبدالله ان کنت لنا فی اوامرنا و زواجرنا مطیعا فقد صدقت، و ان کنت بخلاف ذلک فلا تزد فی ذنوبک بدعوالک مرتبه شریفه لست من اهلها، لا تقل انا من شیعتکم ولکن قل انا من موالیکم و محبیکم و معادی اعدائکم و انت فی خیر والی خیر.
مردی خطاب به امام حسن (علیه السلام) گفت: ای پسر رسول خدا من شیعه شما هستم
امام (علیه السلام) فرمود:
ای بنده خدا، اگر در انجام واجبات و خودداری از محرمات (گناهان) پیرو ما هستی و تبعیت می کنی که راست می گویی، و چنانچه اینگونه نیستی، با این ادعای دروغ بر گناهان خود افزودی؛ زیرا شیعه و پیرو ما از مقام والا و بلندی برخوردار است و تو اهل آن نیستی، مگو که من شیعه تو هستم بلکه بگو من از دوستان و هواداران و نیز از بدخواهان دشمنان شمایم، در این صورت تو در خیر و نیکی بسر می بری و در مسیر خیر خواهی قرار داری.