هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1096 - پیروان حقیقی قرآن:

قال الحسن بن علی (علیه السلام): ما بقی فی الدنیا بقیه غیر هذا القرآن فاتخذوه اماما یدلکم علی هداکم، و ان احق الناس بالقرآن من عمل به وان لم یحفظه وابعدهم منه من لم یعمل به و ان کان یقراه.
تنها چیزی که در این دنیای فانی، باقی می ماند قرآن است، پس قرآن را پیشوا و امام خود قرار دهید، تا به راه راست و مستقیم هدایت شوید.
همانا محق ترین مردم به قرآن کسانی هستند که بدان عمل کنند، گرچه به ظاهر (آیات) آن را حفظ نکرده باشند و دورترین افراد از قرآن کسانی هستند که به دستورات آن عمل نکنند گرچه قاری و خواننده آن باشند.

1097 - تسبیح هنگام تولد:

زمانی که امام حسن (علیه السلام) متولد شد مادرش یازده سال داشت، امام هنگام تولد پاک و مطهرد بود، تسبیح و ذکر خدا می گفت و جمله لا اله الا الله بر لبش جاری می کرد و قرآن تلاوت می کرد و جبرئیل هم با او سخن می گفت.

1098 - قرائت قرآن:

امام حسن (علیه السلام) هنگام خواندن قرآن، هرگاه به آیه یا ایها الذین آمنوا (ای کسانی که ایمان آورده اید) می رسید با کمال تواضع به ندای خدا لبیک می گفت و عرض می کرد:
لبیک اللهم لبیک
جواب مثبت به تو دادم ای خدا، با تمام وجود جواب مثبت دادم.
او در همه حال از خدا یاد می کرد.