هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1094 - صوت نیکو:

امام حسن (علیه السلام) را صوتی نیکو و برای تلاوت قرآن لحنی خوش بود. قرآن را به وجهی نیکو تلاوت می کرد. جاذبه صدایش دلهایی را به سوی خود متوجه می کرد. و ای چه بسا که در مسجد به همراه تلاوت آن به تفسیر به تشریح آیات می پرداخت و مردم را به متون و اسرار قرآن آشنا می نمود.

1095 - شناخت خداوند:

من عرف الله احبه و من عرف الدنیا زهد فیها.
هرکس خدا را بشناسد دوستش دارد و کسی که دنیا را بشناسد آن را رها خواهد کرد.

1096 - پیروان حقیقی قرآن:

قال الحسن بن علی (علیه السلام): ما بقی فی الدنیا بقیه غیر هذا القرآن فاتخذوه اماما یدلکم علی هداکم، و ان احق الناس بالقرآن من عمل به وان لم یحفظه وابعدهم منه من لم یعمل به و ان کان یقراه.
تنها چیزی که در این دنیای فانی، باقی می ماند قرآن است، پس قرآن را پیشوا و امام خود قرار دهید، تا به راه راست و مستقیم هدایت شوید.
همانا محق ترین مردم به قرآن کسانی هستند که بدان عمل کنند، گرچه به ظاهر (آیات) آن را حفظ نکرده باشند و دورترین افراد از قرآن کسانی هستند که به دستورات آن عمل نکنند گرچه قاری و خواننده آن باشند.