هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1054 - سوره فتح:

عایشه گوید: پس از نزول سوره مبارکه: اذا جاء نصر الله والفتح رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در هر نمازی که می خواند می فرمود: سبحانک ربنا و بحمدک اللهم اغفرلی؛ پروردگارا! به تسبیح و ستایش تو مشغولم خدایا مرا بیامرز.

1055 - رفع اندوه و غم:

ابن عباس گفت: عون بن مالک اشجعی نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد و گفت: ای رسول خدا، پسرم را دشمن به اسارت گرفته است و غمم انبوه گشته و کاسه صبرم لبریز شده است، مرا چه فرمائی؟
فرمود: تو را گویم که در هر حال لا حول و لا قوه الا بالله بسیار بگویی. و او در حالی که بانگ لا حول و لا قوه الا بالله علی کل حال بر لب داشت، بازگشت، و بر چنین حال می بود که ناگاه پسر را دید که با صد شتر باز آمده است؛ مشرکان از شترها غافل شده بودند و او، آنها را بدین سو، سوق داده بود.
اشجعی نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد و قصه را باز گفت و این آیه نازل شد و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب **طلاق / 3 - 2.***. و هرکس از (خشم) خدا بپرهیزد، خداوند (از هر سختی و تنگی) راه خروجی برای او گذارد و از جائی که به گمانش نرسد، روزیش رساند.

1056 - تلاوت آیه الکرسی هنگام خواب:

محمد بن مروان گفت: امام صادق (علیه السلام) فرمود: آیا به شما گزارش ندهم آنچه را که شیوه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بود که هرگاه به بستر خود جا می کرد می فرمود؟ گفتم: چرا، فرمود: آیةالکرسی را می خواند و می گفت: آمنت بالله و کفرت بالطاغوت؛ بار خدایا! در خواب و بیداریم مرا حفظ کن.