هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1049 - مزد و اجرت رسالت:

هنگامی که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) وارد مدینه شد و پایه های اسلامی محکم گردید، انصار گفتند: ما خدمتش می رسیم و عرض می کنیم: اگر مشکلات مالی پیدا شد این اموال ما بدون هیچگونه قید و شرط در اختیار تو قرار دارد. هنگامی که این سخن را خدمتش عرض کردند، آیه: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی **شوری / 23.*** من مزدی از شما در برابر رسالت جز محبت نزدیکانم نمی طلبم نازل شد و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آن را بر آنها تلاوت کرد و سپس فرمود: نزدیکان مرا بعد از من دوست دارید. آنها با خوشحالی و رضایت از محضرش بیرون آمدند. اما عده ای از منافقان گفتند: این سخنی است که بر خدا افترا بسته و هدفش این است که ما را بعد از خود در برابر خویشاوندانش ذلیل کند.
این آیه نازل شد: ام یقولون افتری علی الله کذبا فان یشاء الله یختم علی قلبک ویمح الله الباطل و یحق الحق بکلماته انه علیم بذات الصدور**شوری / 24.***.
و بدین وسیله پاسخ آنان را داد و گروهی از آنها پشیمان شدند و گریه کردند و توبه نمودند و خدا توبه آنها را پذیرفت.

1050 - حالت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) هنگام دریافت وحی:

پیغمبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در حالی که وحی بر ایشان نازل می شد، در اکثر حالات وحی که نوشته اند، حواسش تعطل پیدا می کرد حالتی غش مانند به او دست می داد به طوری که در ظاهر به خود نبود، در ظاهر از خود بیخود بود یعنی چشمش مثل چشم آدم خواب بود که نمی بیند و گوشش مثل گوش آدم خواب بود که نمی شنود و حالتش هم از این جهت غیر عادی بود که سنگین می شد و بعد عرق می کرد و عرق زیادی روی پیشانیش می نشست. قرآن هم می گوید: نزل به روح الامین علی قلبک.

1051 - گواهی پیامبر بر قدرت خداوند:

ابی امامه گوید: بعد از حجةالوداع همراه با رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نماز خواندم، حضرت زیاد سوره لا اقسم بیوم القیامه را قرائت می فرمود و هنگامی که آیه الیس ذلک بقادر علی ان یحیی الموتی را می خواند، می شنیدم که می فرمودند: بلی و انا علی ذلک من الشاهدین؛ بله من نیز به این سخن گواهی می دهم.