هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1038 - شکایت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از امت روز قیامت:

و قال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجورا.
پیامبر به پیشگاه خدا عرضه داشت: پروردگارا! این قوم من قرآن را ترک گفتند و از آن دوری جستند.
این سخن و این شکایت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) امروزه نیز هم چنان ادامه دارد، گروه عظیمی از مسلمانان به پیشگاه خدا شکایت بردند که این قرآن به دست فراموشی سپرده شده، قرآنی که رمز حیات است و وسیله نجات، قرآنی که عامل پیروزی و حرکت و ترقی است، قرآنی که مملو از برنامه های زندگی می باشد. این قرآن را رها ساختند و حتی برای قوانین مدنی و جزائیشان دست گدائی به سوی دیگران دراز کردند.
هم اکنون اگر به وضع بسیاری از کشورهای اسلامی مخصوصا آنها که زیر سلطه فرهنگی شرق و غرب زندگی می کنند، نظر بیافکنیم می بینیم قرآن در میان آنها به صورت یک کتاب تشریفاتی در آمده است، تنها الفاظش را با صدای جالب از دستگاههای فرستنده پخش می کنند، و جای آن در کاشی کاریهای مساجد به عنوان هنر معماری است. برای افتتاح خانه نو یا حفظ مسافر، و شفای بیماران و حداکثر برای تلاوت به عنوان ثواب از آن استفاده می کنند.
حتی گاه که با قرآن استدلال می نمایند، هدفشان اثبات پیش داوریهای خود به کمک آیات با استفاده از روش انحرافی تفسیر به رأی است.
در بعضی از کشورهای اسلامی مدارس عظیم و عریضی به عنوان مدارس تحفیظ القرآن دیده می شود، و گروه عظیمی از پسران و دختران به حفظ قرآن مشغولند، در حالی که اندیشه های آنها گاهی از غرب و گاه از شرق، و قوانین و مقرراتشان از بیگانگان از اسلام گرفته شده است، و قرآن فقط پوشش است برای خلافکاریهایشان.
آری - امروز هم پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فریاد می زند: خدایا قوم من قرآن را مهجور و متروک داشتند! مهجور از نظر مغز و محتوا، متروک از نظر اندیشه و تفکر و متروک از نظر برنامه های سازنده اش.

بخش پنجم: قرائت بی بهره:

1039 - مانع از کار بد:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: اگر خواندن قرآن تو را از کار بد منع می کند آن را بخوان ولی اگر تو را از کار بد وا نمی دارد به حقیقت قرآن نمی خوانی.