هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1035 - بی اهمیتی به قرآن:

حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: قطعی است که پس از من روزگاری بر شما روی خواهد آورد که چیزی پوشیده تر از حق و آشکارتر از باطل وجود ندارد. در آن موقع کتاب خدا و مدافعان و معتقدان و عمل کنندگان به آن مطرود و مهجور از جامعه گشته، در آن روزگار کتاب خداوند و معتقدان و عمل کنندگان به آن، در میان مردم خواهند بود؛ ولی از آنان نخواهند بود و با آنان دیده خواهند شد؛ ولی با آنان نیستند؛ زیرا گمراهی با هدایت، توافق و هماهنگی ندارند! اگرچه در کنار یکدیگر دیده شوند. در آن هنگام مردم به پراکندگی و جدایی از یکدیگر، متفق می شوند و برای به دست آوردن اتفاق و اجتماع از یکدیگر جدا و پراکنده اند. گویی آنان هستند که پیشوایان قرآن اند نه این که قرآن پیشوای آنان باشد. نمانده است از قرآن در میان آنان مگر نامی از قرآن و نمی شناسند از آن کتاب الهی، مگر خط و حروف نوشته شده آن را.

1036 - رها کردن قرآن:

و قال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجورا.
و پیامبر (خدا) گفت: پروردگارا، قوم من این قرآن را رها کردند**فرقان / 20.***.

1037 - قرآن را گرامی بدار!:

حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: روزگاری برسد بر سر مردم که از قرآن جز رسمی نماند و از اسلام جز اسمی.