هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1034 - دیگر بر سر قبر من قرآن نخوانید:

نقل می کنند: شخصی از دنیا رفت، بستگان او یک نفر قاری قرآن را اجیر کردند که مدتی، سر قبر او قرآن بخواند، قاری مشغول قرائت قرآن بر سر قبر او شد.
تا این که بعد از چند روز، یکی از وارستگان، آن شخص را در عالم خواب دید، و با او احوالپرسی کرد، او در جواب گفت: تقاضا دارم بگویید این قاری قرآن بر سر قبر من، دیگر قرآن نخواند، زیرا وقتی که قرآن می خواند، به آیه ای مثل آیه خمس، زکاه، حج، امر به معروف و نهی از منکر و... می رسد که من به دستور آن آیه عمل نکرده ام، مرا عذاب می نمایند
در احادیث آمده که امامان فرمودند:
رب تالی القرآن و القرآن یلعنه.
ترجمه: چه بسیار افرادی هستند که تلاوت قرآن می کنند، ولی قرآن آنها را لعنت می کند.

بخش چهارم: غربت قرآن:

1035 - بی اهمیتی به قرآن:

حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: قطعی است که پس از من روزگاری بر شما روی خواهد آورد که چیزی پوشیده تر از حق و آشکارتر از باطل وجود ندارد. در آن موقع کتاب خدا و مدافعان و معتقدان و عمل کنندگان به آن مطرود و مهجور از جامعه گشته، در آن روزگار کتاب خداوند و معتقدان و عمل کنندگان به آن، در میان مردم خواهند بود؛ ولی از آنان نخواهند بود و با آنان دیده خواهند شد؛ ولی با آنان نیستند؛ زیرا گمراهی با هدایت، توافق و هماهنگی ندارند! اگرچه در کنار یکدیگر دیده شوند. در آن هنگام مردم به پراکندگی و جدایی از یکدیگر، متفق می شوند و برای به دست آوردن اتفاق و اجتماع از یکدیگر جدا و پراکنده اند. گویی آنان هستند که پیشوایان قرآن اند نه این که قرآن پیشوای آنان باشد. نمانده است از قرآن در میان آنان مگر نامی از قرآن و نمی شناسند از آن کتاب الهی، مگر خط و حروف نوشته شده آن را.