هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1024 - شفاعت سوره الرحمن:

به روایت ابو بصیر (ره) امام صادق (علیه السلام) فرمود: قرائت سوره الرحمن و قیام به آن را وانگذارید زیرا سوره الرحمن در دل منافقان قرار نمی گیرد، و این سوره مبارکه در روز قیامت در صورت آدمیزاده و در بهترین رنگ و بو در پیشگاه پروردگارش می آید تا به جائی در پیشگاه خداوندی قرار می گیرد که هیچ موجودی از او به خداوند نزدیکتر نخواهد بود، پس آنگاه خداوند می فرماید: در دنیا چه کسی به خواندن تو قیام می نمود و پیوسته تو را قرائت می کرد؟ عرض می کند: خدایا! فلان و فلان و فلان. که صورتهای آنان سپید می شود و خداوند به آنها می فرماید: درباره هرکس که می خواهید شفاعت کنید و آنان شفاعت می کنند تا آنجا که نهایت نباشد و احدی باقی نماند که آنها برای ایشان شفاعت می کنند آنگاه به آنها فرماید: شما خودتان در بهشت در آئید و هر جای بهشت تا هر وقت که می خواهید ساکن شوید.

1025 - رها کننده از دوزخ:

در کتاب خدا سوره ای است که تنها 30 آیه دارد و در روز رستاخیز با شفاعت خویش، تلاوت گران و عمل کنندگان به قرآن را از آتش دوزخ رهایی بخشیده و به بهشت پر طراوت و زیبا اوج می بخشد، و آن سوره ملک است.

1026 - شفیع در روز قیامت:

امام صادق (علیه السلام) فرمود: هرکس که سوره تغابن را در نماز واجب خود قرائت کند، آن سوره در روز قیامت شفیع او خواهد بود و خود شاهد عادلی است نزد آن کس که شهادش را نافذ و از وی جدا نگردد تا وارد بهشتش سازد.