هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1022 - شفیع محشر:

امام علی (علیه السلام) فرمودند: بدانید که این قرآن خیر خواهی است که خیانت نمی کند، هدایت کننده ای است که گمراه نمی سازد، و محدثی است که دروغ نمی گوید. کسی همنشین این قرآن نشد مگر آن که برخاست با زیادتی یا نقصانی، زیادتی در هدایت و نقصانی از کوردلی و ضلالت.
و بدانید که نیست بر احدی بعد از قرآن حاجت و نیازی، و نه احدی را پیش از قرآن از دولتی، بنابراین برای دردهای تان از قرآن شفا طلب کنید و برای مشکلات تان از آن کمک بگیرید؛ زیرا در قرآن شفای بزرگ ترین دردهاست، درد کفر، نفاق و گمراهی، پس از خدا به وسیله قرآن مسألت نمایید و متوجه باشید با محبت قرآن به خدا، و به وسیله قرآن از مردم چیزی نخواهید؛ زیرا توجه به خدا نشده است و بدانید قرآن شفاعت کننده ای است پذیرفته است و هرکس را که قرآن از و بدگویی کند گواهی اش بر ضد او قبول است؛ زیرا در روز قیامت فریادگری ندا دهد: آگاه باشید! امروز هرکس گرفتار بذری است که افشانده و گرفتار عاقبت کاری است که انجام داده، مگر کسی که بذر قرآن افشانده است.
پس شما از بذرافشانان قرآن و پیروان آن باشید، با قرآن خدا را بشناسید و خود را با آن نصیحت کنید و هر گاه نظر شما با قرآن مخالف شد، رأی خود را متهم کنید و خواسته های خویش را در برابر قرآن نادرست بشمارید.

1023 - شفاعت قرآن:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) درباره قرآن فرمود: انه شافع مشفع و ما حل مصدق. یعنی قرآن در نزد خدا و در پیشگاه حقیقت وساطت می کند و پذیرفته می شود و نسبت به بعضی که به او جفا کرده اند سعایت می کند و مورد قبول واقع می شود.

1024 - شفاعت سوره الرحمن:

به روایت ابو بصیر (ره) امام صادق (علیه السلام) فرمود: قرائت سوره الرحمن و قیام به آن را وانگذارید زیرا سوره الرحمن در دل منافقان قرار نمی گیرد، و این سوره مبارکه در روز قیامت در صورت آدمیزاده و در بهترین رنگ و بو در پیشگاه پروردگارش می آید تا به جائی در پیشگاه خداوندی قرار می گیرد که هیچ موجودی از او به خداوند نزدیکتر نخواهد بود، پس آنگاه خداوند می فرماید: در دنیا چه کسی به خواندن تو قیام می نمود و پیوسته تو را قرائت می کرد؟ عرض می کند: خدایا! فلان و فلان و فلان. که صورتهای آنان سپید می شود و خداوند به آنها می فرماید: درباره هرکس که می خواهید شفاعت کنید و آنان شفاعت می کنند تا آنجا که نهایت نباشد و احدی باقی نماند که آنها برای ایشان شفاعت می کنند آنگاه به آنها فرماید: شما خودتان در بهشت در آئید و هر جای بهشت تا هر وقت که می خواهید ساکن شوید.