هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1015 - رنگ پریده قرآن در روز قیامت:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: قرآن شریف در روز قیامت همانند مردی که از راه رسیده و رنگش تغییر کرده باشد، می رسد و می گوید: من هستم که شب تو را به بیداری کشاندم و روز تو را به تشنگی رساندم.

1016 - اکرام خداوند:

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: خداوند در روز قیامت به قرآن خواهد فرمود: به عزت و جلال خودم سوگند، هرکه تو را گرامی داشته او را گرامی خواهم داشت، و اهانت خواهم کرد به کسانی که به تو اهانت کرده اند.

1017 - آثار قرآن در قیامت:

امام صادق (علیه السلام) فرمود: در قیامت سه نوع دفتر ثبت وجود دارد که نعمتهای خدا در آن ثبت شده است و دفتری که حسنات در آن است و نامه ای که سیئات در آن نوشته شده است. دفتر نعمتها و حسنات در مقابل هم قرار می گیرند و نعمتها، حسنات را در خود غرق می کنند. (زیرا هرچه انسان انجام داده باشد، در مقابلش خداوند نعمتی عطا کرده است و نعمتهای اضافی نیز بخشیده است، علاوه بر این که هرچه حسنه انجام داده است با نعمتهای خداوند انجام داده است).
دفتر سیئات نیز تنها و بدون مقابله باقی می ماند (که فرد بایستی به محاسبه کشیده شود و درباره آنها از او سوال شود)، آن گاه از فرزندان آدم آن که مؤمن است برای حساب دعوت می شود.
قرآن در اینجا، در بهترین حالت پیشاپیش او قرار می گیرد و می گوید: پروردگار! من قرآنم و این بنده توست، که خود را با تلاوت من رنج داده و شبهای دراز، مرا به ترتیل خوانده، و در بیداری صبحگاهان، اشک از دیدگانش جاری شده، پس او را خشنود کن همان گونه که او مرا خشنود نموده است.
در اینجا امام صادق (علیه السلام) فرمودند: پس خداوند با عزت و جبروت می فرماید:
ای بنده من، دست راستت را باز کن. پس آن را از رضوان و خشنودی خود پر می کند و دست چپش را از زحمت خود مملو می سازد. سپس گفته می شود: این بهشت برای توست، پس قرآن بخوان و بالا رو، و هنگامی که آیه ای قرائت می کند، درجه ای اوج می گیرد.