هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

1010 - تأخیر در عذاب الهی:

حضرت علی بن ابی طالب (علیه السلام) فرمودند: خداوند تصمیم می گیرد که تمام این زمین را بدون استثناء عذاب کند؛ هنگامی که به معاصی و سیئات عمل می کنند، اما هرگاه که ببیند جوانان به سوی مساجد (که سنگر اسلامند) گام بر می دارند و نونهالان به سوی تعلیم قرآن می شتابند، رحمت خدا بر خشم او پیشی می گیرد و عذاب را به تأخیر می اندازد.

1011 - بشارت به قاری جوان:

در آیه و بشری للمؤمنین جریان این است که قرآن روز قیامت می آید و جوانی را که تلاوت قرآن کرده با خود می آورد. و عرض می کند بارالها این جوان در راه تلاوت من خود را به زحمت انداخت پاداش او را مرحمت فرما. خداوند می فرماید رحمت و بهشت جاودان را بی دریغ در اختیار او می گذارم و با همسران بهشتی خواهد بود و بر اندام والدین او از جامه های بهشتی بپوشانند و تاج کرامت نیز بر سر آنان گذاشته خواهد شد که خود از آن همه فضل الهی تعجب کنان می گویند: خداوند! این همه پاداش از چیست. خطاب می شود برای آن است که شما قرآن را به فرزندتان تعلیم نمودید و او را نسبت به اسلام شناخت دادید و شما دوستی خاندان رسالت را در قلب او کاشتید.

1012 - قاری جوان:

سید رضی (ره) در دوران جوانی به تفسیر و توضیح آیات الهی روی آورد. عشق و علاقه او به قرآن، از همان اوایل کودکی که هر روز صبح به نوای دلنشین قرائت پدر و مادر گوش می سپرد آغاز شد. پس از یادگیری انس دائمی و رابطه همیشگی با قرآن برقرار کرد.
او همواره با زمزمه کلام روح بخش خدا، آینه دل را جلا می بخشید.
سید رضی همچون دیگر مردان الهی و عالمان ربانی، هرگاه می خواست با معبود خود سخن بگوید نماز می خواند و هر وقت که مرغ دلش در هوای شنیدن کلام خداوند پر می کشید به تلاوت قرآن می پرداخت. هر روز که می گذشت شیفتگی سیدرضی به کلام وحی بیشتر و بیشتر می شد تا این که به علوم مختلف قرآنی پرداخت و در اندک مدتی تمام تخصص های قرآنی را به دست آورد و خود قرآن شناس زبردست و مفسری چیره گشت.
به سن سی سالگی، در مدتی کوتاه قرآن را حفظ کرد.
حالا علاوه بر آن حلاوت و شیرینی که از کودکی می چشید، خود را با دنیایی از زیبایی های روح آفرینی می یافت که وسعتش بی انتها و غنایش بی منتها بود.