هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

729 - شفای اهل خانه:

آقای سید محمود حمیدی گفت که: در مرض عمومی آنفلونزا که بیشتر اهالی شیراز به آن مبتلا شدند محرم 1337 هجری قمری من و اهل خانه ام نیز همه مبتلا شدیم و من از شدت مرض بیهوش شدم، در آن حال سید جلیل مرحوم آقا سید میرزا امام جماعت مسجد فتح را دیدم که در مسجد وکیل پس از نماز جماعت به یک نفر فرمود که: به مردم بگو دست راست خود را بر دو شقیقه خود گذارید و آیه شریفه و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه للمومنین و لا یزید الظالمین الا خسارا را هفت مرتبه بخوانید و بر هرکه بخوانید خدا شفا می دهد.
چون به خود آمدم آیه شریفه را هفت مرتبه خواندم و فورا شفا گرفتم، برخواستم و دست بر شقیقه فرزندم گذاردم و آیه را خواندم، او هم فورا خوب شد و از بستر برخواست، خلاصه تمام اهل خانه در همان روز خوب شدند و از آن سال تا به حال هرکس از خانواده سردردی عارضش می شود همین آیه شریفه را بر او می خوانم فورا شفا می یابد.

730 - شفای درد و بیماری:

محمد بن مسعود عیاشی نقل می کند که: رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به جابر فرمود: ای جابر، آیا بهترین سوره ای را که خداوند در کتابش نازل کرد، به تو بیاموزم؟
جابر عرض کرد: آری، پدر و مادرم فدایت باد یا رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)! به من یاد ده.
پس رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) سوره حمد را، که ام الکتاب است، به او آموخت؛ سپس فرمود: ای جابر، دوست داری از فضیلت آن برای تو بگویم؟
گفت: بلی، پدر و مادرم به فدایت.
حضرت فرمود: این سوره شفای هر درد و بیماری است جز مرگ.

731 - سوره حمد مریضی را شفا داد:

در کتاب کافی از حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) روایت شده که فرمود:
من لم یبرئه الحمد، لم یبرئه شیی ء.
کسی که سوره حمد او را شفا ندهد، هیچ راهی برای شفای او نخواهد بود.
مردی از دوستان و ارادتمندان حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) نزد آن حضرت آمد که از بیماری و دردمندی رنج می برد. امام (علیه السلام) فرمود: چه شده، می بینم رنگ تو تغییر یافته است؟ عرض کرد: فدایت شوم، یک ماه است که سخت بیمارم و تب از من دور نگشته و آن چه را پزشکان دستور دادند بکار بردم و از هیچ یک سودی نبردم.
حضرت فرمود: یقه پیراهنت را باز کن و سرت را در آن فرو کن و اذان و اقامه بگو و هفت بار سوره حمد را بخوان. آن مرد گفت: دستور امام را بجای آوردم، گویا از ریسمانی که بدان مرا بسته بودند رهایی یافتم.