هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

627 - قرائت با قلبی خاشع:

امام صادق (علیه السلام) فرمود: هرکس قرآن قرائت کند و در برابر آن خضوع نکند، و رقت قلب به او دست ندهد، و حزن و اندوه و ترسی در باطنش پدید نباید، بزرگی و عظمت خدا را خوار و پست شمرده و زیان آشکاری برده، پس قاری قرآن محتاج به سه چیز است: قلب با خشوع، و بدن فارغ از اسباب دنیا، و جای خلوت، و چون برای خدا خشوع کند شیطان رجیم از او بگریزد که خدای تعالی فرمود: چون قرآن قرائت کنی از آسیب شیطان رانده شده به خدا پناهنده باش **نحل / 98.*** و چون خویش را فارغ و تهی از اسباب دنیا کند قلبش برای قرآن کریم مجرد گردد، و هیچ عارضه ای برای او پدید نیاید تا از نور و فوائد قرآن کریم محرومش سازد و چون مکان خلوتی بیابد و عزلت گزیند... شرینی خطاب خدا را به بندگان شایسته اش دریافت نماید.

628 - دیدگان روشن:

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): ما من عین فاضت من قراءه القرآن الا قرت یوم القیامه.
حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: هیچ دیده ای نیست که از خواندن قرآن اشکش سرازیر نشود، مگر این که روز قیامت روشن شود.

629 - طلب بهشت و دوری از آتش:

امام رضا (علیه السلام) در سفر خراسان در بستر خود بسیار قرآن را تلاوت می فرمود و چون به آیه ای که یادی از بهشت یا دوزخ شده بود می رسید می گریست و از خدا بهشت می خواست و از آتش به خدا پناه می برد.