هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

567 - با شنیدن آیه از دنیا رفت:

علی پسر فضیل بن عیاض روزی در کنار کعبه نزدیک آب زمزم ایستاده بود، شنید یکی از قاریان قرآن این آیه شریفه را تلاوت می کند:
وتری المجرمین یومئذ مقرنین فی الا صفاد سرابیلهم من قطران و تغشی وجوههم النار**ابراهیم، آیه 49.***.
(یعنی بدکاران را در روز قیامت می بینی که به وسیله زنجیرها جمع شده و کنار هم قرار گرفته اند، پیراهنشان از مس گذاخته و آتشین است و صورتشان را آتش فراگرفته است.
علی بن فضیل تا این آیه را از قرآن شنید آن چنان تحت تأثیر قرار گرفت که بیهوش شده و به زمین افتاد و از دنیا رفت.

568 - دستور شیخ حسنعلی اصفهانی:

انتظام کاشمری - واعظ - نقل می کرد که: به خدمت حاج شیخ حسنعلی اصفهانی عرض کردم:
دستوری مرحمت فرما که توفیق تهجد پیدا کنم و گشایشی در کارم حاصل شود.
فرمودند: هر صبح، از تلاوت قرآن مجید مخصوصا سوره یس غفلت منما، انشاء الله توفیق رفیق خواهد گشت.
به کاشمر بازگشتم و هر روز صبح در حین راه رفتن به قرائت سوره (یاسین) مداومت می کردم، اما نتیجه ای به دست نمی آمد.
سال دیگر در ایام عید به مشهد مشرف شدم و در یک شب بارانی برای اصلاح کاری به خانه یکی از علماء شهر رفتم، چون در آن شب، آقا بیرون نیامده بود، دست خالی بیرون آمدم و اندیشیدم خوب است به خدمت حاج شیخ حسنعلی شرفیاب شوم و از عدم حصول نتیجه، او را آگاهی دهم. با این فکر به منزل حاج شیخ آمدم، دیدم که جماعتی در اطاق هستند و درب بسته است و ایشان، مشغول گفتار و موعظه هستند با خود گفتم: اگر در این حال به اطاق روم ممکن است که جائی برای نشستن من نباشد و دیگر آن که شاید سخن حضرت شیخ به سبب ورود من به اطاق، قطع شود. از این رو بود که پشت درب نشستم و به سخنان ایشان گوش دادم، تا مجلس تمام شود و به حضورش شرفیاب شوم. همین زمان، ناگاه شنیدم که حاج شیخ موضوع فرمایشات خود را تغییر دادند و فرمودند: برخی از من دعای توفیق سحری و گشایش امور می خواهند، دستور می دهم که قرآن تلاوت کنند لیکن به جای آن که رو به قبله و در حال توجه به قرائت قرآن پردازند، در حال راه رفتن سوره یاسین می خوانند و بعد به قصد گله می آیند که از دستور من حاصلی نگرفته اند.
تازه در شب بارانی ابتدا، به منظور انجام کار دنیایی خود، به در خانه دیگران می روند و چون به مقصد نمی رسند، به فکر آخرت افتاده، سری هم به منزل می زنند، این که شرط انصاف نیست، خوب است بروند و هر بامداد رو به قبله با توجه و تدبر و نه به لقلقه لسان، و پس از این سخنان باز به موضوع اصلی سخن خود پرداختند.

569 - تأثیر آیه قرآن:

در بعضی تفاسیر نوشته شده که فضیل بن عیاض مدتی از عمرش را در طغیان و عصیان گذراند تا این که شبی به قصد دستبرد به قافله ای حمله کرده و قافله را تعقیب می نمود که ناگاه صدای خواننده قرآن به گوشش خورد که این آیه را می خواند:
الم یان للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم لذکر الله ...**سوره حدید، آیه 16.***.
آیا نرسیده وقت آن که کسانی که ایمان آورده اند، دلشان برای یاد خدا خاشع شود؟
این آیه شریفه فورا دلش را بیدار کرد و گفت: بلی، وقتش رسیده. از همان راه بازگشت و توبه کامله نمود و اداء حقوق کرد و هرکس بر او حقی داشت، او را از خود راضی ساخت و بالاخره از نیکان روزگار شد.