هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

483 - معجزه برای حفظ قرآن:

ابو عمره که معروف به زاذان بوده عجمی و ایرانی بود و از یاران مخصوص امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) گردید.
شنیدم زاذان با صدای بسیار خوب و غمگین قرآن می خواند با این که عجمی است به او گفتم:
تو آیات قرآن را خیلی خوب می خوانی، از چه کسی آموخته ای؟
لبخندی زد و گفت: روزی امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) از کنار من عبور کرد، من شعر می خواندم و صوت عالی داشتم، به گونه ای که آن حضرت از صدای من تعجب کرد و فرمود: ای زاذان چرا قرآن نمی خوانی؟!
عرض کردم: قرائت قرآن را نمی دانم جز آن مقداری که در نماز بر من واجب است.
آن حضرت به من نزدیک شد، و در گوشم سخنی فرمود که نفهمیدم چه بود، پس فرمود: دهانت را بازکن، دهانم را گشودم، آب دهانش را به دهانم مالید، سوگند به خدا قدمی از حضورش برنداشتم که در همان دم دریافتم همه قرآن را به طور کامل حفظ هستم، و پس از این جریان، به هیچ کس نیازی در یادگرفتن قرآن پیدا نکردم.
سعد می گوید: این قصه را برای امام باقر (علیه السلام) نقل کردم، فرمود: زاذان راست می گوید، چرا که امیرمؤمنان علی (علیه السلام) برای زاذان به اسم اعظم خدا دعا کرد، که چنین دعائی ردخور ندارد.

بخش پنجم: فضیلت نوشتن قرآن:

484 - فضیلت نوشتن قرآن:

کسی که بسم الله الرحمن الرحیم را بنویسد و زیبا بنویسد خداوند او را می آمرزد.