هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

476 - مقام حافظ قرآن:

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): عدد درج الجنه عدد آی القرآن، فاذا دخل صاحب القرآن الجنه قیل له: ارقا و اقرا لکل آیه درجه فلا تکون فوق حافظ القرآن درجه:
تعداد درجات بهشت به تعداد آیه های قرآن است، هنگامی که قاری قرآن وارد بهشت شود، به او گفته می شود قرآن بخوان و بالا برو. بنابراین بالاترین درجه، از آن حافظان قرآن است.

477 - برتری حافظ:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)می خواستند گروهی را به جهاد بفرستند، حضرت خواستند از بین آنان شخصی را امیر لشکر قرار دهند، از یکایک آنان پرسیدند: که از قرآن چقدر می دانید. هر کدام مقداری را گفتند: تا نوبت به جوانی که از همه کم سن و سال تر بود رسید و گفت: ای رسول خدا من سوره بقره را می دانم.
حضرت فرمودند: تو را امیر لشکر قرار دادم.
گفتند: یا رسول الله این جوان را بر ما پیرمردها، امیر می کنی؟
حضرت فرمودند: معه سوره البقره او سوره بقره را می داند و شما نمی دانید.
جای بسی تعجب است که اگر جوانی سوره ای از قرآن را بداند و پیران آن را ندانند استحقاق فرماندهی بر آنان را پیدا می کند، اما اگر جوانمردی چون علی (علیه السلام) همه علم قرآن و تورات و انجیل و زبور را داشته باشد و به فرموده رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)انا مدینه العلم و علی بابها چنین شخصی را به جرم این که جوان است از حق مسلم و خدادادی اش محروم کنند و زیر بار امامتش نروند.

478 - حافظ بی سواد:

مرحوم آیت الله دستغیب می فرماید: از جمعی از علمای اعلام قم و نجف اشرف شنیدم که پیرمرد هفتاد ساله ای به نام کربلائی محمد کاظم کریمی ساروقی ساروق از توابع فراهان اراک است که هیچ سوادی نداشته تمام و قرآن مجید به او افاضه شده، به طوری که تمام قرآن را حفظ کرده، به طرز عجیبی که ذکر می شود.
عصر پنجشنبه کربلائی محمد کاظم به زیارت امامزاده ای که در آن محل مدفون است می رود، هنگام ورود دو نفر سید بزرگوار را می بیند و به او می فرمایند کتیبه ای که در اطراف حرم نوشته شده بخوان.
می گوید: آقایان من سواد ندارم و قرآن را نمی توانم بخوانم، می فرمایند: نه، می توانی، پس از التفات و فرمایش آقایان حالت بی خودی عارضش می گردد و همانجا می افتد تا فردا عصر که اهالی ده برای زیارت امامزاده می آیند، او را افتاده می بینند، پس او را بلند کرده به خود می آورند، به کتیبه می نگرد، می بیند سوره جمعه است، تمام آن را می خواند و بعد خودش را حافظ تمام قرآن می بیند و هر سوره از قرآن مجید را که از او می خواستند، از حفظ به طور صحیح می خوانده است و از جناب آقای میرزا حسن نواده مرحوم میرزای حجةالاسلام شیرازی شنیدم فرمود: مکرر او را امتحان کردم، هر آیه را که از او می پرسیدم فورا می گفت، از فلان سوره است و عجیب تر آن که هر سوره را می توانست به قهقهرا بخواند، یعنی از آخر سوره تا اول آن را می خواند و نیز فرمود: کتاب تفسیر صافی در دست داشتم برایش باز کرده، گفتم این قرآن است و از روی خط آن بخوان، کتاب را گرفت، چون در آن نظر کرد، گفت آقا تمام این صفحه قرآن نیست و روی آیه شریفه دست می گذاشت و می گفت: تنها این سطر قرآن است یا این نیم سطر قرآن است و هکذا و مابقی قرآن نیست، گفتم از کجا می گوئی تو که سواد عربی و فارسی نداری، گفت آقا کلام خدا نور است، این قسمت نورانی است و قسمت دیگرش تاریک است (نسبت به نورانیت قرآن)، و چند نفر دیگر از علماء اعلام را ملاقات کردم که می فرمودند: همه ما او را امتحان کردیم و یقین کردیم امر او خارق العاده است و از مبدا فیاض جل و علی به او چنین افاضه شده.