هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

475 - اصرار بر عهده دار شدن حفظ قرآن:

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): تعاهدوا هذا القرآن فانه وحشی فلهوا اسرع تفصیا من صدور الرجال من الابل من عقلها و لا یقولن احد کم نسیت آیه کیت و کیت بل نسی.
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)فرمود: عهده دار حفظ (و اجراء احکام دین) قرآن باشید که آن فرار است و فرار و رهائیش از سینه مردان سریع تر از فرار شتر از پای بندش می باشد، و هیچکس از شما نگوید فلان آیه چنین و چنان را فراموش کردم بل خود فراموش نشده و از حافظه اتان رها شده است.

476 - مقام حافظ قرآن:

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): عدد درج الجنه عدد آی القرآن، فاذا دخل صاحب القرآن الجنه قیل له: ارقا و اقرا لکل آیه درجه فلا تکون فوق حافظ القرآن درجه:
تعداد درجات بهشت به تعداد آیه های قرآن است، هنگامی که قاری قرآن وارد بهشت شود، به او گفته می شود قرآن بخوان و بالا برو. بنابراین بالاترین درجه، از آن حافظان قرآن است.

477 - برتری حافظ:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)می خواستند گروهی را به جهاد بفرستند، حضرت خواستند از بین آنان شخصی را امیر لشکر قرار دهند، از یکایک آنان پرسیدند: که از قرآن چقدر می دانید. هر کدام مقداری را گفتند: تا نوبت به جوانی که از همه کم سن و سال تر بود رسید و گفت: ای رسول خدا من سوره بقره را می دانم.
حضرت فرمودند: تو را امیر لشکر قرار دادم.
گفتند: یا رسول الله این جوان را بر ما پیرمردها، امیر می کنی؟
حضرت فرمودند: معه سوره البقره او سوره بقره را می داند و شما نمی دانید.
جای بسی تعجب است که اگر جوانی سوره ای از قرآن را بداند و پیران آن را ندانند استحقاق فرماندهی بر آنان را پیدا می کند، اما اگر جوانمردی چون علی (علیه السلام) همه علم قرآن و تورات و انجیل و زبور را داشته باشد و به فرموده رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)انا مدینه العلم و علی بابها چنین شخصی را به جرم این که جوان است از حق مسلم و خدادادی اش محروم کنند و زیر بار امامتش نروند.