هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

445 - حضور قلب در هنگام قرائت قرآن:

اما صادق (علیه السلام) فرمود: هرکس قرآن قرائت کند و در برابر آن خضوع نکند، و رقت قلب به او دست ندهد، و حزن و اندوه و ترسی در باطنش پدید نیاید، بزرگی و عظمت خدا را خوار و پست شمرده و زیان آشکاری برده، پس قاری قرآن محتاج به سه چیز است: قلب با خشوع، و بدن فارغ از اسباب دنیا، و جای خلوت، و چون برای خدا خشوع کند شیطان رجیم از او بگریزد که خدای تعالی فرمود: (نحل - 68) شیطان رانده شده به خدا پناهنده باش و چون خویش را فارغ و تهی از اسباب دنیا کند قلبش برای قرآن کریم مجرد گردد، و هیچ عارضه ای برای او پدید نیاید تا از نور و فوائد قرآن کریم محرومش سازد و چون مکان خلوتی بیابد و عزلت گزیند ... شرینی خطاب خدا را به بندگان شایسته اش دریافت نماید.

446 - سه گروه از قاریان:

امام صادق (علیه السلام)، تلاوت کنندگان قرآن را به سه گروه تقسیم نموده و می فرمایند: تلاوت کنندگان قرآن سه گروه هستند:
1 - عده ای برای نزدیک شدن به سلاطین و زورمندان، و برای سلطه یافتن بر مردم (قرآن می خوانند) که این دسته اهل آتش اند.
2 - گروهی حروف قرآن را حفظ کرده و حدود آن را ضایع کرده اند. این دسته نیز اهل آتش اند.
3 - و گروهی قرآن می خوانند تا زیر پوشش آن قرار گیرند. اینان به محکم و به متشابه آن اعتقاد دارد، فرایض قرآن را بجای می آورند، حلال آن را حلال و حرام آن را حرام دانسته، و در مقام عمل، تسلیم قوانین قرآنند.
این دسته همان کسانی هستند که دست رحمت الهی آنان را از هر سقوطی نجات می دهد. و آنان اهل بهشت اند و درباره هرکه بخواهند حق شفاعت دارند.

447 - قرآن و قاریان آن:

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: بر شما باد به قرآن که آن را بیاموزید! چون بعضی از مردم قرآن را می آموزند تا آن که گفته شود: فلان کس خواننده خوبی است؛ و بعضی به جهت صدا قرآن را می آموزند تا آن که گفته شود: فلان کس صدایش خوب است و در آن خیری نیست؛ و بعضی قرآن را می آموزند تا آن که به مفاد آن در شب و روز عمل کند و قرآن را بپا دارد؛ و در صدد آن نیست که کسی از تعلم او اطلاع پیدا کند یا نکند.
(و نیز در کافی با سند خود از حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) روایت کرده است که آن حضرت فرمودند: قراء قرآن سه دسته هستند:
مردی که قرآن را می خواند و آن را برای خود سرمایه تجارت قرار می دهد؛ و به واسطه آن از پادشاهان و حکام به منافع مادی می رسد و بر مردم سیطره و تفوق پیدا می کند.
و مردی که قرآن را می خواند؛ و حروف کلمات و قواعد ادبی و تجویدی را یاد می گیرد ولیکن حدود و معانی و مبانی حقیقی آن را ضایع می نماید؛ و خداوند این دو دسته را در بین قاریان قرآن زیاد نگرداند.
و مردی که قرآن را می خواند و دوای قرآن را بر روی درد قلبش می نهد؛ و با قرآن شب ها بیدار و زنده دار است؛ و روزها روزه و با قرآن به سجودهای خود مشغول است؛ و با قرآن پهلو از رختخواب تهی می کند و به عبادت اشتغال می ورزد. به برکت این چنین قاریان قرآن خداوند عزیز جبار، بلا را از مردم دور می گرداند؛ و به واسطه آنان خداوند دوره حکومت را از دشمنان گرفته و به آنها محول می نماید؛ و به جهت آنان خداوند عزوجل باران رحمت خود را از آسمان فرو می فرستد.
و سوگند به خدا که این چنین قاریان قرآن از کبریت احمر نادرتر و کمیاب ترند.