هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

443 - ترتیل:

اما اللیل فصافون اقدامهم، تالین لاجزاء القرآن یرتلونها ترتیلا. یحزنون به انفسهم و یستثیرون به دواء دائهم.
(متقین کسانی اند که) شب هنگام راست بر پا می ایستند و اجزای قرآن را به بهترین وجه تلاوت می نمایند. نفوس خود را با آیات قرآنی اندوهگین می سازند و دوای درد خود را با آن کتاب الهی تحصیل می نمایند.

444 - حق تلاوت:

اوه علی اخوانی الذین تلوا القرآن فاحکموه، و تدبروا الفرض فاقاموه، احیوا السنه و اماتوا البدعه. دعوا للجهاد فاجابوا، و وثقوا بالقائد فاتبعوه.
آه! بر آن برادرانم که قرآن را تلاوت کردند و در عمل به آن استقامت ورزیدند و در تکالیف اندیشیدند و آن ها را انجام دادند، سنت را احیا کردند و بدعت را نابود ساختند. دعوت به جهاد شدند، آن را اجابت کردند و به فرماندهشان اطمینان پیدا کردند و از او پیروی نمودند.

445 - حضور قلب در هنگام قرائت قرآن:

اما صادق (علیه السلام) فرمود: هرکس قرآن قرائت کند و در برابر آن خضوع نکند، و رقت قلب به او دست ندهد، و حزن و اندوه و ترسی در باطنش پدید نیاید، بزرگی و عظمت خدا را خوار و پست شمرده و زیان آشکاری برده، پس قاری قرآن محتاج به سه چیز است: قلب با خشوع، و بدن فارغ از اسباب دنیا، و جای خلوت، و چون برای خدا خشوع کند شیطان رجیم از او بگریزد که خدای تعالی فرمود: (نحل - 68) شیطان رانده شده به خدا پناهنده باش و چون خویش را فارغ و تهی از اسباب دنیا کند قلبش برای قرآن کریم مجرد گردد، و هیچ عارضه ای برای او پدید نیاید تا از نور و فوائد قرآن کریم محرومش سازد و چون مکان خلوتی بیابد و عزلت گزیند ... شرینی خطاب خدا را به بندگان شایسته اش دریافت نماید.