هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

402 - حسرت در قیامت:

ابو بصیره (ره) گفت: امام صادق (علیه السلام) فرمود: هرکس سوره ای از قرآن را فراموش کند آن سوره به صورت بسیار زیبا و درجه ای بلند در بهشت برای او ممثل گردد، چون آن را بیند گوید: تو کیستی؟ چقدر زیبائی! ای کاش از آن من می بودی؟ آن صورت گوید: مرا نمی شناسی؟ من فلان سوره ام، اگر مرا فراموش نمی کردی تو را به اینجا بالا می کشیدم.

403 - فراموشی قرآن:

عن ابی کهمس الهیثم بن عبید قال: سالت ابا عبدالله (صلی الله علیه و آله و سلم) عن رجل قرا القران ثم نسیه. فرددت علیه - ثلاثا -: اعلیه فیه حرج؟ قال: لا:
از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم درباره مردی که قرآن را یادگرفته و فراموش کرده - تا سه بار برای او باز گفتم - آیا بر او گناهی هست؟ فرمود: نه.

404 - فرار بودن قرآن:

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: ملازم این قرآن باشید و در حفظ آن بکوشید قسم به آنکس که جان محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) بدست او است که قرآن فرارتر از شتران در عقال و پای بندش می باشد (چنانکه شتر می کوشد تا از پای بنند و عقالش رها شود قرآن نیز در صورت عدم محافظت و ملازمت در رهائی خود از حاملش سخت کوش می باشد).