هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

301 - پند از یک آیه:

روزی امام حسن (علیه السلام) از محلی عبور می کرد، چشمش به جوانی افتاد که قاه قاه می خندید، نزد جوان رفت و فرمود: ای جوان، آیا شنیده ای که در روز قیامت، همه مردم وارد دوزخ می شوند؟ جوان گفت: آری شنیده ام و دانسته ام. امام حسن (علیه السلام) فرمود: از کجا شنیده ای و دانسته ای؟ آن جوان جواب داد: از این که خداوند در قرآن می فرماید:
و ان منکم الا واردها کان علی ربک حتما مقضیا.
همه شما (بدون استثناء) وارد جهنم می شوید، این امری است حتمی و فرمانی است قطعی از ناحیه پروردگارتان (که بعضی آن را مربوط به پل صراط می دانند).
امام حسن (علیه السلام) فرمود:
آیا تو اطمینان داری که از آن افرادی نیستی که تو را در جهنم نگه دارند؟ جوان پاسخ داد: نه، چنین اطمینانی ندارم. امام حسن (علیه السلام) فرمود: پس کسی که نمی داند بهشتی است یا جهنمی این گونه نمی خندد (و همه دهان را برای خندیدن نمی گشاید). آن جوان از این نصیحت دلسوزانه امام حسن (علیه السلام) پند گرفت و بعد از آن روز دیگر آن جوان را خندان ندید.

بخش پنجم: جاودانگی قرآن:

302 - عدم تغییر و تبدیل در قرآن:

و تمت کلمت ربک صدقا و عدلا لا مبدل لکلماته و هو السمیع العلیم.
و سخن خدای تو از روی عدالت و راستی به حد تمام رسید، کسی در کلمات او تغییر و تبدیل نتواند داد و او شنوای داناست **انعام / 115.***.