هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

238 - معجزه قرآن:

مرحوم مجلسی نقل می کند که ابن ابی العوجاء که یکی از مادیین بود، با سه نفر از همفکران خود قرار گذاشتند که با قرآن مبارزه نمایند. هر یک متعهد شدند که بخشی از قرآن را به عهده بگیرند و همانند آن سوره هائی بیاورند. قرار داد آنها تا یک سال بود، پس از پایان مدت تعیین شده در مکه دور هم به طور سری جمع شدند، یکی از آنها گفت: من چون به این آیه رسیدم از معرضه باز ماندم. آیه این است:
و قیل یا ارض ابلعی مائک و یا سماء اقلعی و غیض الماء**سوره هود آیه 44.***.
و به زمین گفته شد که آب را فرو بر، و به آسمان امر شد که باران را قطع کن، آب یک لحظه خشک شد.
دیگری گفت: من چون به این آیه رسیدم دست از معارضه برداشتم. آیه این است:
فلما استیاسوا منه خلصوا نجیا**سوره یوسف، آیه 80.***.
پس چون برادران یوسف از اجابت خواهش خویش مأیوس شدند در خلوت راز خود به میان آوردند.
امام صادق (علیه السلام) آنها را دید و این آیه را تلاوت فرمود:
قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القرآن لا یاتون بمثله.
بگو اگر جن و انس با هم مجتمع شوند بر این که بیاورند مثل این قرآن هیچ گاه نخواهند آورد.
همگی از عظمت قرآن متحیر و از شکست خود خجلت زده شدند. آری قرآن در تمامی جنبه ها: دارای معجزات قوی و برتر است. هم از نظر فصاحت و بلاغت دارای اعجاز است، هم از جهت علوم و سایر جهات معنوی. ادبا و فصحا و بلغای جهان عرب در اعجاز قرآن مات و حیرت زده اند.

بخش چهارم: قرآن کتاب هدایت و پند اندرز:

239 - هدایتگر و پندآموز:

هذا بیان للناس و هدی موعظه للمتقین **آل عمران / 138.***.
این قرآن بیانی است که برای مردم و راهنما و پندی است برای پرهیزگاران.