هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

232 - جاری شدن آب چشمه به برکت یک آیه:

چند نفر از سادات نجف آباد اصفهان به خدمت مرحوم بیدآبادی (اعلی الله مقامه) آمده و گفتند: چشمه آبی که از دامنه کوهی جاری می شد و مورد بهره برداری اهالی قرار می گرفت چندی است خشکیده و ما در زحمت هستیم. دعایی کنید تا فرجی شود.
آن بزرگوار آیه شریفه:
لو انزلنا هذا القرآن علی جبل...**سوره حشر، آیه 21.***. را بر رقعه ای نوشت و به آنها داده و گفت: اول شب آن را بر قله آن کوه گذارده و برگردید.
آنها چنین کردند، هنگامی که به خانه رسیدند صدای مهیبی از کوه بلند شد و چون صبح بیرون آمدند، چشمه آب را جاری دیده، شکر خدای را به جا آوردند.

233 - کلام تکلم:

قوله تعالی: (و لقد یسرنا القرآن للذکر (قمر - 17)) عن بن عباس لولا ان الله یسره علی لسان الادمین ما استطاع احد من الخلق ان یتکلم بکلام الله تعالی.
درباره آیه کریمه (قمر - 17): و محققا آسان کردیم قرآن را برای ذکر ابن عباس (ره) گفت: اگر خدا قرآن شریف را بر زبان آدمیزادگان آسان نمی کرد، هیچکس توان آن نداشت که به کلام تعالی تکلم کند.

234 - وجوه قرآن:

امام (علیه السلام) در سفارش خود به عبدالله بن عباس هنگامی که وی را برای صحبت با خوارج می فرستاد چنین می فرمود: از روی قرآن با آنان صحبت مکن؛ زیرا قرآن دارای معناهای مختلفی است، تو یک معنی را می گویی و آن ها معنایی دیگر را، تو با روایت با آن ها بحث کن که راه فراری نخواهند یافت.