هزار و سیصد نکته درباره قرآن

نویسنده : عباس عزیزی

196 - بهترین گفته ها:

قرآن را بیاموزید که بهترین گفته هاست و در آن تفقه کنید که آن بهار (و نشاط بخش) قلب هاست، از روشنایی آن شفا بجویید که شفا بخش بیماری سینه هاست، آن را به خوبی تلاوت کنید که سودبخش ترین داستان هاست، و دانشمندی که به غیر علمش عمل کند، چون نادان سرگردانی است که از جهالت به هوش نمی آید؛ بلکه حجت و دلیل بر او عظیم تر و حسرت و افسوس بر او ثابت تر و سرزنش او در پیشگاه خداوند بیشتر است.

197 - بهار دل:

قال علی (علیه السلام) ان الله سبحانه لم یعظ احدا بمثل هذا القرآن، فانه حبل الله المتین، و سببه الامین، و فیه ربیع القلب، و ینابیع العلم، و ما للقلب جلاء غیره.
خدای سبحان هیچ کس را به چیزی چون قرآن اندرز نداده است؛ زیرا آن ریسمان استوار خداست و واسطه امین و درستکاری اوست. در قرآن بهار دل است و چشمه های دانش و برای دل جز آن صیقلی وجود ندارد.

198 - نوری تابناک:

(خداوند) قرآن را بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)فرو فرستاد، در حالی که نوری است که قندیل های آن خاموش نمی شود و چراغی است که افروختن آن فرو نمی نشیند و دریایی است که ژرفای آن پیدا نمی شود و راهی است که رفتن در آن گمراهی ندارد و شعاعی تابان است که روشنی آن پایان ندارد و جدا کننده حق و باطل است که دلیل و برهانش سست نمی گردد و بنایی است که پایه های آن ویران نمی شود و شفابخشی است که با وجود آن بیماری ها موجب ترس و بیم نمی شود و ارجمندی است که یارانش شکست نمی خورد و حقی است که مددکاران آن مغلوب نمی شود.