شگفتی ها در سخنان معصومین (علیه السلام)

نویسنده : محمد حسین مهر آیین

پیشگفتار

بسم الله الرحمن الرحیم
انسان بطور طبیعی از برخی پدیده های آفرینش به شگفت می آید، و منشا شگفتی اش یا به علم و دانش و یا به جهل و نادانی اش مربوط می شود.
امروزه که دانش بشری برخی از اسرار هستی را کشف می کند، انسان با تحیر و شگفتی، اقرار می کند که خالق یکتا جهان آفرینش را به زیباترین وجه آفریده است و هیچ نقصی در نحوه خلقت وجود ندارد. ولیکن شگفت آورتر نا آگاهی انسان به خویشتن و مهمتر از آن، بی اهمیتی او به خویشتن شناسی و نحوه عملکرد صحیح اش در چند روز عمر کوتاه و سرنوشت خود است. انسان می خواهد همه چیز ( غیر از خودش) را کشف کند و به بهترین وجه از او بهره ببرد و مولوی از همین نکته که به انسان عارض شده است رنج می برد و می گوید:
داند او خاصیت هر جوهری - در بیان جوهر خود چون خری
قیمت هر کالا می دانی که چیست - قیمت خود را ندانی ابلهی است
در این میان انسان های کامل چون پیامبران و اولیا الهی، وقتی سخن از شگفت آورترین مسائل به میان می آورند، انسان و عملکرد و سرنوشت او را بیان می کنند.
در این کتاب مسائلی که موجب شگفتی پیامبران و اولیا الهی شده و ایشان تعجب و شگفتی خود را اظهار فرموده اند - جمع آوری و در اختیار دوست داران قرار می گیرد، امید است مورد رضای الهی قرار بگیرد.

1- قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):

- ای ایمان اعجب؟ قالوا: ایمان الملائکه. قال (صلی الله علیه و آله و سلم): وای عجب فیه ینزل علیهم الوحی؟ قالوا: ایماننا. قال (صلی الله علیه و آله و سلم): وای عجب فیه و انتم تروننی؟ قالوا: فای ایمان هو؟ قال (صلی الله علیه و آله و سلم): ایمان قوم فی آخر الزمان بسواد علی بیاض.** مستدرک الوسائل، ج 17، ص 300.***
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از یاران خود پرسید:
- کدامین ایمان شگفت آورتر است؟
جواب دادند:
- ایمان فرشتگان.
فرمود:
- چه شگفتی در ایمانشان است و حال آنکه برایشان وحی می شود؟
پاسخ دادند:
- ایمان ما.
فرمود:
- چه شگفتی در ایمان شماست حال آنکه مرا می بینید؟
پرسیدند:
- پس آن کدامین ایمان است؟
حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
-آن ایمان قومی در آخر الزمان است که همچون سیاهی بر روی سفیدی می باشد.**ظاهرا با این نمایان بودن ایمان ایشان را آخر الزمان بیان می فرماید. ***

2- قال علی (علیه السلام):

- عجبت لمن یحتمی من الطعام لاذیته کیف لا یحتمی من الذنب لعقوبته.**غرر الحکم***
حضرت علی (علیه السلام) فرمود:
- در شگفتم از کسی که از خوراکی به جهت ضررش پرهیز می کند، چگونه از گناه به جهت عقوبت و عذابش بپرهیز نمی کند.